MENU

REPERTUAR
Zobacz repertuar
9 czerwca piątek 2017

19:00
Koncert symfoniczny

Bilety 30 zł
Bilety ulgowe 15 zł

Filharmonicy Opolscy
Tomasz Bugaj – dyrygent
Agnieszka Płoszejowska – wiolonczela

Program:
Maurice Ravel – Suita Moja matka gęś
Edward Lalo – Koncert wiolonczelowy d-moll
Hector Berlioz – Symfonia fantastyczna

Miejsce: Sala koncertowa

Baśniowe klimaty rodem ze zbiorów Charles'a Perraulta, głęboki dźwięk wiolonczeli i epizod z życia artysty opanowanego przez tajemniczą idée fixe – oto recepta na fantastyczny koncert.

Twórcy mają to szczęście, że w ramach prezentów mogą ofiarowywać własne dzieła. Jeśli autor stworzy perłę, korzysta nie tylko obdarowany – prezent taki staje się dobrem powszechnym. Jednym z najbardziej znanych przykładów takiego podarunku jest powieść Lew, Czarownica i stara szafa, którą Clive Staples Lewis napisał dla swojej chrześnicy, Lucy. Inny – równie udany – to suita Moja Matka Gęś Maurica Ravela. Pełen uroku zbiór pięciu miniatur autor skomponował z myślą o czterech dziecięcych rączkach Jeanie i Mimi Godebskich, dzieci swoich przyjaciół. Ogromna popularność baśni zaklętych w dźwiękach skłoniła Ravela do zorkiestrowania utworu i w takiej właśnie formie zabrzmi on podczas koncertu symfonicznego Filharmoników Opolskich, którzy tym razem wystąpią pod batutą Tomasza Bugaja.

Podczas trwającego wciąż 65. sezonu artystycznego, jednym z istotnych założeń programowych są solowe koncerty muzyków orkiestry symfonicznej FO. W drodze wewnętrznego konkursu (mającego szansę stać się dobrą tradycją Filharmonii) wyłoniono kilkoro instrumentalistów, którzy na tydzień opuszczają szeregi orkiestry i pokazują się publiczności z innej strony. Czerwcowy wieczór należeć będzie do wiolonczelistki, Agnieszki Płoszejowskiej. W wykonaniu artystki reprezentującej młode pokolenie Opolskich Filharmoników zabrzmi niezwykle melodyjny i dostojny Koncert wiolonczelowy d-moll Édouarda Lalo. Mimo iż Lalo zasłynął jako twórca Symfonii hiszpańskiej na skrzypce i orkiestrę (proszę nie dać się nabrać), był stuprocentowym Francuzem. Stanowczość, przywodzącą na myśl echa rewolucji to emocjonalny szkielet pierwszej części dzieła. Druga pełna jest onirycznych motywów – najpierw spokojnej, sennej melodii, później zaś delikatnego tańca w dialogu ze srebrzyście brzmiącymi fletami. Koncert zamyka wirtuozowski finał, w którym najeżona trudnościami partia wiolonczeli fantastycznie współgra z barwną partyturą orkiestrową.    

Druga część koncertu to prawdziwa gratka – zarówno dla melomanów, jak i dla młodych adeptów sztuki, którzy na co dzień zgłębiają fascynujące karty historii muzyki. Symfonia fantastyczna Hectora Berlioza to jedna z kompozycji przełomowych, dzieło pomnikowe. Pierwsza symfonia w pełni programowa – Berlioz nie tylko zdradził jej treść pozamuzyczną, ale także umieścił w partyturze tekst, który można by określić słownym tłumaczeniem zapisu nutowego. Warto zauważyć, że premierowe wykonanie dzieła miało miejsce w 1830 roku, zaledwie trzy lata po śmierci Beethovena. Niezwykłość sytuacji doskonale opisał polski muzykolog, Oskar Łapeta: "Partytura Symfonii fantastycznej to absolutny majstersztyk, najeżony trudnościami technicznymi, które pierwszym wykonawcom musiały się wydawać kosmiczne. Nikt nigdy wcześniej nie potraktował orkiestry w ten sposób i nie tworzył narracji muzycznej w ten sposób. (...) Na nas nie robi to już oczywiście aż tak gigantycznego wrażenia jak w czasach powstania utworu, ale kiedy współczesny słuchacz zda sobie sprawę, że osiągnięcia Beethovena były w owych czasach radykalne – dopiero wtedy jest w stanie docenić awangardowość dzieła Berlioza (...)".

 

Tomasz Bugaj jest kierownikiem Katedry Dyrygentury w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie.
Do roku 2005 piastował funkcję Dyrektora Artystycznego i Głównego Dyrygenta Filharmonii Krakowskiej (od 1998), a w latach 2006-2008 był Dyrektorem Muzycznym Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie. Jest jednym z czołowych przedstawicieli powojennej generacji dyrygentów polskich.
Urodził się 11 grudnia 1950 r. w Kłomnicach, ukończył II LO im. R. Traugutta i PSM II stopnia w Częstochowie.
Studiował dyrygenturę (1969 - 1974) u Profesora Stanisława Wisłockiego w warszawskiej Akademii Muzycznej oraz muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim (1969-1972). Bezpośrednio po ukończeniu studiów podjął współpracę z Warszawską Operą Kameralną, gdzie awansował po kolei ze stanowiska asystenta dyrygenta (m. in. Kazimierza Korda, Jerzego Maksymiuka, Jurgena Jurgensa) na dyrygenta i wreszcie na dyrektora muzycznego tejże opery. Z Warszawską Operą Kameralną odbył liczne tournée po Europie i Stanach Zjednoczonych, dyrygując opery Haydna, Pergolesiego, Cimarosy, Paisiella, Telemanna, Haendla, Rossiniego i Donizettiego, specjalizując się – przede wszystkim – w dziełach Mozarta.
Przełomem w karierze Tomasza Bugaja była pierwsza nagroda w Międzynarodowym Konkursie w Bristolu, Wielka Brytania, w 1978 r. Dzięki temu sukcesowi Tomasz Bugaj przez kilka następnych sezonów występował z Bournemouth Symphony Orchestra i Bournemouth Sinfonietta oraz nawiązał kontakty z wieloma wiodącymi zespołami brytyjskimi, m. in. z orkiestrami: London Philharmonic, Royal Scottish National, Royal Liverpool Philharmonic, BBC Philharmonic, BBC Scottish Symphony, BBC Welsh, Scottish Chamber i Ulster. W Polsce Tomasz Bugaj był dyrektorem artystycznym Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy (1980-1984), Filharmonii im. Artura Rubinsteina w Łodzi (1987-1990) oraz regularnym gościem wiodących orkiestr polskich: Filharmonii Narodowej w Warszawie, Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, Sinfonii Varsovii i Polskiej Orkiestry Kameralnej. Równie aktywny był na polu operowym, gdzie współpracował z takimi teatrami operowymi, jak: Opera Łódzka. Poznańska i Gdańska, teatry operowe w Aachen, Leeds (Opera North), Bilbao i Pamplonie. W Niemczech Tomasz Bugaj dyrygował orkiestrami w następujących miastach: Aachen, Berlin, Bochum, Duisburg, Essen, Hagen, Flennsburg, Herford (Nordwestdeutche Philharmonie), Gelsenkirchen, Karlsruhe, Mannheim, Monachium (Münchener Rundfunk Orchester), Stuttgart, Saarbrücken, Weimar i Wiesbaden.
W latach 1997 - 2007 był profesorem Akademii Muzycznej w Krakowie, kierując tam także katedrą dyrygentury
symfoniczno - operowej.
Tomasz Bugaj wielokrotnie dyrygował orkiestrą Mozarteum w Salzburgu oraz orkiestrami w Bergen (Norwegia), Turku (Finlandia), RTL Luxemburg, Orquesta Nacional de Espana (Madryt), Orquesta Simfonica de Gran Canaria, Orquesta Simfonica de Bilbao, National Chamber Orchestra w Waszyngtonie, Orchestra of the RTE w Dublinie, Orchestra Sinfonica de Chile, Orchestra Sinfonica Siciliana w Palermo, Filharmonią Słowacką w Bratysławie, Rosyjską Narodową Orkiestrą Symfoniczną w Moskwie i wieloma, wieloma innymi. Wśród wielu sal koncertowych, w których występował Tomasz Bugaj wymienić można m. in.: Filharmonię Berlińską i Berliński Schauspielhaus, Grieghallen w Bergen, Alte Oper we Frankfurcie, Herkulessaal w Monachium, Liederhalle w Stuttgarcie, Royal Festival Hali i Barbican Hall w Londynie, Teatro la Fenice w Wenecji, Grosses Festspielhaus w Salzburgu i Wielką Salę Konserwatorium Moskiewskiego. Tomasz Bugaj brał udział w wielu festiwalach międzynarodowych, takich jak: Festival de Asturias, Bath Intemational Festival of Music and Arts, Berliner Festwochen, Festspillene in Bergen, Carin-thian Summer, Cheltenham International Festival of Music, Istambul International Festival, Wratislavia Cantans, Gaude Mater, włoskich festiwalach w Lucca, Mediolanie, Ravello i Taorminie.
Tomasz Bugaj zapraszany był do udziału w wielu konkursach wokalnych: w Pamplonie, Bilbao i Warszawie, gdzie dyrygował podczas końcowych przesłuchań i koncertów laureatów oraz uczestniczył w pracach jury.
Tomasz Bugaj nagrywał dla takich wytwórni, jak: Orpheo, Polskie Nagrania, Yedang (Korea Południowa), Musiques Suisses. Nagrywał też dla Polskiego Radia, TVP, Westdeutscher Rundfunk, Bayerischer Rundfunk i BBC.

Źródło: www.tomaszbugaj.drl.pl


fot. Fundacja 2.8

AGNIESZKA PŁOSZEJOWSKA- wiolonczelistka, kameralistka i pedagog.
Jest absolwentką Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, gdzie ukończyła z wyróżnieniem Studia Magisterskie oraz Mistrzowskie Studia Podyplomowe w zakresie instrumentalistyki w klasie wiolonczeli prof. Stanisława Firleja.
Swoje umiejętności, zarówno w grze solowej jak i kameralistyce, doskonaliła na licznych kursach mistrzowskich pod kierunkiem Victorii Yagling, Stanisława Pokorskiego, Stanisława Firleja, Dominika Połońskiego, Jeroena Reulinga i Zbigniewa Pilcha.  Jest laureatką IV nagrody na Ogólnopolskich Przesłuchaniach Wiolonczelowych w Łodzi oraz II nagrody na Konkursie Małych Form Instrumentalnych we Wrocławiu. Występowała już jako z solistka z towarzyszeniem orkiestry: z Orkiestrą Symfoniczną Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu pod dyrekcją Gerda Müllera Lorenza oraz dwukrotnie z Filharmonią Zabrzańską pod dyrekcją Sławomira Chrzanowskiego i Tai Wai Le. Do jej ważnych doświadczeń artystycznych należy również szeroka działalność kameralna. Jako członek kilku zespołów (duetu i kwartetu smyczkowego oraz tria fortepianowego) koncertowała w kraju i za granicą. Została zaproszona do udziału w XXXII Festiwalu Przemyskiej Jesieni Muzycznej oraz do prawykonania kwartetu smyczkowego krakowskiego kompozytora Macieja Negreya.
Od 2010 r. jest członkiem Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Opolskiej, a także prowadzi klasę wiolonczeli w Państwowej Szkole Muzycznej I i II st. im. Fryderyka Chopina w Opolu.

Źródło własne artysty