Filharmonia Opolska
75. Sezon Artystyczny
2026/2027
BIP Wersja dla słabowidzących
Repertuar
luty 2029
poniedziałek
wtorek
środa
czwartek
piątek
sobota
niedziela
po
wt
śr
cz
pt
so
ni
29
30
31
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
1
2
3
4
8 kwietnia 2027, czwartek | 19:00
LASCIATEMI CANTARE
BAROK NEAPOLITAŃSKI

normalny – 55 zł
ulgowy – 45 zł

Aldona Bartnik – sopran

Zespół Sanssouci:
Katarzyna Raczkowska
– flet traverso
Monika Targowska – flet traverso
Maria Misiarz – wiolonczela barokowa
Tomasz Głuchowski – klawesyn
Paweł Miczka – skrzypce barokowe
Dominika Garncarz – skrzypce & altówka barokowa

W programie:

Domenico Sarro – Uwertura do opery Partenope
Giovanni Battista Pergolesi – Sonata triowa G-dur P.12 nr 1
Domenico Cimarosa – Aria Ah tornar la bella aurora z opery La vergine del sole
Gian Francesco de Majo – recytatyw i aria z opery Ifigenia in Tauride Accresca pietoso
Johann Adolph Hasse – Sonata triowa e-moll na dwa flety i basso continuo op. 2 nr 1
Alessandro Scarlatti – Toccata XI a-moll
Domenico Sarro – Aria No ha regione, ingrato z opery Didone abbandonata
Francesco Provenzale – Aria Deh rendetemi, ombre care z opery La Stellidaura vendicata
Niccolo Jommelli – Sonata triowa G-dur nr 2 na dwa flety i basso continuo
Alessandro Scarlatti – Aria z oratorium Il Sedecia, Rè di Gerusalemme caldo sangue

 

Serdecznie zapraszamy na koncert zespołu Sanssouci, który zaprezentuje wybór dzieł reprezentujących neapolitańską tradycję barokową. W programie znajdą się sonaty triowe oraz arie na sopran solo skomponowane przez twórców związanych z tym niezwykle wpływowym ośrodkiem, ukazujące zarówno emocjonalną głębię neapolitańskiej melodyki, jak i charakterystyczną dla niej elegancję oraz wirtuozerię. Występ stanowi wyjątkową okazję do bezpośredniego obcowania z muzyką, która ukształtowała oblicze europejskiej kultury muzycznej.

Szkoła neapolitańska była jednym z najważniejszych ośrodków muzyki barokowej w Europie, rozwijającym się szczególnie intensywnie w XVII i XVIII wieku, zwłaszcza w okresie hiszpańskiej dominacji nad Neapolem. Hiszpańskie rządy sprzyjały powstaniu licznych instytucji muzycznych, w tym słynnych konserwatoriów, które kształciły pokolenia wybitnych kompozytorów i śpiewaków. W Neapolu wykształcił się charakterystyczny styl operowy, oparty na dominacji śpiewnej, kantylenowej melodii, przejrzystej harmonice oraz klarownych strukturach formalnych, które podkreślały dramatyczny wyraz tekstu i umożliwiały rozwinięcie wirtuozerii wokalnej.

Pionierem lokalnej tradycji był Francesco Provenzale, którego działalność ukształtowała stylistyczny fundament neapolitańskiej opery. W XVIII wieku styl ten rozwijali kolejni twórcy: Niccolò Jommelli, zwracający uwagę na rolę orkiestry w dramatyzacji akcji, Giovanni Battista Pergolesi, którego Stabat Mater i La serva padrona stały się europejskimi wzorcami neapolitańskiej melodyki, oraz Domenico Sarro, ceniony na dworze królewskim. Równolegle Gian Francesco de Majo tworzył monumentalne opery seria, a Domenico Cimarosa zasłynął jako jeden z najwybitniejszych przedstawicieli opery komicznej, której lekka orkiestracja i subtelna ekspresja stały się znakiem rozpoznawczym ośrodka.

Choć Johann Adolph Hasse nie był Włochem, dzięki studiom w Neapolu przyswoił sobie lokalny idiom — jasny, emocjonalny i ornamentacyjnie bogaty — i rozpowszechnił go w Europie Środkowej. Właśnie takie elementy, jak śpiewna linia melodyczna, wyraźna przewaga głosu nad orkiestrą, ekspresyjna retoryka afektów oraz stosowanie finezyjnej ornamentacji, sprawiły, że neapolitańscy kompozytorzy nadali muzyce barokowej niezwykle elegancki i rozpoznawalny charakter. Dzięki temu szkoła neapolitańska wywarła trwający przez całe stulecia wpływ na rozwój opery, techniki wokalnej oraz europejskiej edukacji muzycznej.

 

Sanssouci to zespół muzyki dawnej założony w 2015 r., specjalizujący się w wykonywaniu muzyki epoki baroku w nurcie wykonawstwa historycznego. Powstał z inicjatywy dwóch flecistek – Katarzyny Raczkowskiej i Moniki Targowskiej. Nazwa zespołu – „Sanssouci” (fr. „bez trosk”) – nawiązuje do pałacu Sanssouci w Poczdamie, jednej z najważniejszych rezydencji barokowych Europy, związanej z postacią Fryderyka II Wielkiego – monarchy i flecisty.

Do zespołu zostali zaproszeni wybitni muzycy specjalizujący się w wykonawstwie muzyki dawnej: wiolonczelistka barokowa Maria Misiarz – doświadczona kameralistka, absolwentka Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, współpracująca m.in. z Theresia Youth Baroque Orchestra oraz Academia Montis Regalis we Włoszech, a także organista i klawesynista Tomasz Głuchowski, pedagog Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, stały współpracownik Narodowego Forum Muzyki, posiadający w swoim dorobku kilkanaście albumów z muzyką organową i kameralną. Katarzyna Raczkowska współpracowała z wieloma zespołami specjalizującymi się w wykonawstwie historycznym, m.in. z Wrocławską Orkiestrą Barokową, zespołami Christophorus i Harmonologia oraz z Kapelą Jasnogórską. Od 2007 roku jest solistką Filharmonii Opolskiej im. Józefa Elsnera. Monika Targowska związana jest z tą orkiestrą od 2006 roku, a od 2008 roku rozwija również działalność artystyczną w obszarze wykonawstwa historycznego, grając na flecie barokowym, doskonaląc swoje umiejętności podczas licznych kursów mistrzowskich i aktywnie propagując muzykę dawną na Opolszczyźnie.

Od początku swojej działalności zespół Sanssouci spotyka się z uznaniem publiczności, prezentując programy poświęcone muzyce dawnej, głównie francuskiego i niemieckiego baroku, na scenach lokalnych i ogólnopolskich. Artyści regularnie koncertują w Filharmonii Opolskiej im. J. Elsnera, a także podczas takich wydarzeń jak Festiwal Gaude Mater Polonia,  Festiwal im. Mikołaja z Koźla, Festiwal Weberowski w Pokoju, Muzyczne Święto Kwitnących Azalii, Jesień z Muzyką Dawną czy Krotoszyńskie Lato Organowe.

Zespół występuje zarówno w podstawowym czteroosobowym składzie, jak i w rozszerzonych projektach prezentujących muzykę wokalno-instrumentalną, zapraszając do współpracy wybitnych polskich muzyków specjalizujących się w wykonawstwie historycznym.

Aldona Bartnik – ukończyła Królewskie Konserwatorium w Hadze, specjalizując się w wykonawstwie muzyki dawnej. Występowała jako solistka m.in. pod batutą Tona Koopmana oraz Jordi Savall.

W 2019 roku otrzymała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wspierające jej pracę badawczą w zakresie poszukiwań manuskryptów. W 2021 roku ukazał się jej solowy album Kilka słów o miłości… dedykowany mało znanym pieśniom romantycznym. Projekt ten zrealizowała z Naruhiko Kawaguchim, grającym na fortepianie historycznym. W 2018 roku wraz z pianistą Maurice Lammerts van Bueren wydała w Holandii solowy album Melancholia zawierający pieśni polskich kompozytorów. Za wkład w promocję Polskiej kultury w Holandii była nominowana do nagrody Polonus 2016.

W jej dorobku znajduje się ponad dziesięć albumów muzyki barokowej. Trzy z nich zrealizowane z Wrocław Baroque Ensemble otrzymały nagrodę fonograficzną Fryderyk. Od 2021 roku jest członkinią Akademii Młodych Uczonych i Artystów oraz prezesem Stowarzyszenia Inicjatyw Artystycznych „Mosty Kultury” działającego na rzecz popularyzacji sztuki. W 2022 roku została wyróżniona Nagrodą EMOCJE przyznawaną przez Radio Wrocław Kultura za działalność artystyczną oraz organizację wydarzeń kulturalnych we Wrocławiu.

Paweł Miczka – ukończył studia w Hochschule für Musik und Theater w Lipsku (prof. Roland Baldini oraz prof. Susanne Scholz), a następnie w Koninklijk Conservatorium w Hadze (prof. Enrico Gatti). W roku 2020 uzyskał stopień doktora sztuki w dyscyplinie artystycznej sztuki muzyczne. Jako koncertmistrz prowadził zespoły takie jak Lautten Compagney Berlin, Märkisch Barock, Altberg Ensemble, Concerto Foscari, Zespół Muzyki Dawnej Filharmonii Lubelskiej, Aris&Aulis Berlin oraz Capella Jenensis. Oprócz tego grywa w zespołach takich jak Collegium 1704, Musica Florea, Hof Musici czy Solamente Naturali. Publikował artykuły na łamach czasopism takich jak Ruch Muzyczny czy Meakultura. Jest kierownikiem katowickiego lokalu muzycznego „Scena za szybą” oraz wykładowcą Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu.

Dominika Garncarz – skrzypaczka i altowiolistka specjalizująca się w wykonawstwie muzyki dawnej. Absolwentka Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu oraz Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie.

Muzyka barokowa jest od lat stałym puntem zainteresowania instrumentalistki i w istotny sposób wpłynęła na kierunek jej rozwoju artystycznego. Po ukończeniu studiów licencjackich z altówki współczesnej postanowiła specjalizować się i zgłębiać tematykę wykonawstwa historycznego.

Występowała na festiwalach Opera Rara, Wratislawia Cantans, Muzyka w Raju, Schlesische Musikfeste i innych, a jako altowiolistka jest stałym członkiem zespołu Lauzitzer Barockensemble. Grając na skrzypcach i altówce miała możliwość współpracować z wieloma wybitnymi polskimi zespołami specjalizującymi się w wykonawstwie muzyki dawnej, takimi jak Wrocław Baroque Ensamble, Arte dei Suonatori, czy Capella Cracoviensis.

Poza graniem na instrumentach zajmuje się również przepisywaniem i edycją nut.

Projekt i realizacja: netkoncept.com