Filharmonia Opolska
71. Sezon Artystyczny
2022/2023
BIP Wersja dla słabowidzących
Repertuar
Strzałka w lewo wrzesień 2022 Strzałka w prawo
powtśrczptsoni
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 1 2
2 grudnia 2022, piątek | 19:00
Przyczajony Tygrys, Ukryty Smok

Strefa I – 45 zł, 35 zł
Strefa II – 35 zł, 28 zł
Strefa III – 25 zł, 20 zł

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Jan Czaja – wiolonczela
Anna Sułkowska-Migoń – dyrygent

W programie:
Franz Lehár – Chińska suita baletowa z operetki Kraina uśmiechu (7′)
Tan Dun – Koncert wiolonczelowy Przyczajony Tygrys, Ukryty Smok (25′)
Antonin Dvořák – VIII Symfonia d-moll op. 88 (40′)

 

Ku końcowi ma się chiński Rok Tygrysa i z tego właśnie powodu głównym bohaterem niniejszego wieczoru będzie Tan Dun i jego pięcioczęściowy Koncert wiolonczelowy Przyczajony Tygrys, Ukryty Smok. Motywy kompozycji zaczerpnięte są z oscarowej ścieżki dźwiękowej do filmu Anga Lee i stanowią fascynującą hybrydę, spotkanie kultur Wschodu i Zachodu.

Tradycyjne instrumentarium Chin opiera się na (brzmiących dla nas egzotycznie) szarpanych instrumentach strunowych. Muzyka poważna w formie którą znamy, została przez mieszkańców najgęściej zaludnionego państwa świata zaadaptowana w sensie wykonawczym, ale niewiele jest oryginalnych chińskich symfonii czy uwertur. W tym kontekście spore wrażenie może wywierać ilość artystów-celebrytów chińskiej narodowości wśród klasycznych muzyków, dość wspomnieć nazwiska takie jak: Lang Lang, Yuja Wang i Yo-Yo Ma. Klasyczna muzyka chińska istnieje względnie od niedawna, trudnym zadaniem było zatem znalezienie utworu, który mógłby otworzyć ten szczególny koncert. Wybór padł na Suitę baletową z operetki Kraina uśmiechu. Popularne dzieło Lehára opowiada historię miłości, która każe głównej bohaterce ruszyć z Wiednia do Chin, a  trzy fragmenty wdzięcznej muzyki baletowej to zdecydowanie europejskie wyobrażenie o muzyce dalekiego Wschodu.

Za niekwestionowanego mistrza melodyki uważa się autora Jeziora łabędziego. Prawda jest jednak taka, że melodie Dvořáka w niczym nie ustępują tematom pisanym przez Czajkowskiego. W VIII Symfonii frazy o charakterze sielankowym przeplatają się z fragmentami o dużym natężeniu emocjonalnym, dzięki czemu muzyka nieustannie utrzymuje uwagę słuchacza w skupieniu, jak film z mistrzowskim montażem i dobrze napisanymi zwrotami akcji. Szczególny zachwyt wzbudza część II, wraz z czarującym solo koncertmistrza czy też żydowsko brzmiącymi motywami klarnetów.

Projekt i realizacja: netkoncept.com