Filharmonia Opolska - logo
TO NIE TYLKO DŹWIĘK, TO WŁAŚCIWE MIEJSCE I CZAS.
67. SEZON ARTYSTYCZNY FILHARMONII OPOLSKIEJ
Repertuar
Strzałka w lewo Grudzień 2018 Strzałka w prawo
powtśrczptsoni
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6
8 marca 2019, piątek | 19:00
Koncert na DZIEŃ KOBIET / W. Rodek

Bilety normalne 25 zł
Bilety ulgowe 15 zł

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Opolskiej
Chór Filharmonii Opolskiej
Wojciech Rodek – dyrygent

W programie:
Nino Rota Sinfonia sopra una canzone d’amore
Nino Rota – muzyka z filmów: Ojciec Chrzestny, Romeo i Julia, Casanova i inne.

Koncert realizowany w ramach programu  filharmonia / ostrożnie, wciąga!!!
Program współorganizuje Instytut Muzyki i Tańca.
Realizacja programu na terenie Województwa Opolskiego została objęta honorowym patronatem Opolskiego Kuratora Oświaty 


 

 

Kilka lat temu, Dniu Dziecka w Filharmonii Opolskiej towarzyszył koncert zatytułowany Mali Mozarci. W jego programie znalazły się dzieła kompozytorów, którzy swoją twórczą drogę rozpoczęli już w dzieciństwie. Zabrakło wtedy jednej ważnej postaci: człowieka mającego na koncie – jeszcze przed ukończeniem trzynastego roku życia – między innymi operę i oratorium. Dzień Kobiet to dobra okazja, by nadrobić to przeoczenie. Tak oto wieczór poświęcimy w całości Nino Rocie.

Nino Rota urodził się w 1911 roku w Mediolanie. Był Włochem z krwi i kości. Fenomenalna wyobraźnia muzyczna i znakomity warsztat kompozytorski Roty utrwaliły jego nazwisko, choć głównie w historii muzyki... filmowej. Każdy szanujący się miłośnik kinematografii na pamięć zna motywy ze ścieżki dźwiękowej do Ojca chrzestnego Francisa Forda Coppoli. Jedną z najczęściej wybrzmiewających na antenie radia RMF Classic melodii, jest przepiękny temat What Is a Youth z Romeo i Julii Franco Zefirellego. To także Rota! Najbardziej znamienna dla jego twórczości okazała się jednak wieloletnia przyjaźń z Federico Fellinim. La Strada, Dolce Vita, Osiem i pół, Rzym czy Casanova – to tylko niektóre z ich wspólnych dzieł. Mało kto wie, że Nino Rota nie widział wszystkich filmów Felliniego. Bywało tak, że reżyser opowiadał o czym będzie obraz, a kompozytor siadał przy fortepianie i tworzył muzyczną ilustrację słów przyjaciela. Powstawała dźwiękowa warstwa, którą sugerując się Fellini realizował później film. Takie priorytety! Muzyka filmowa Roty wypełni drugą część marcowego wieczoru.

Warto i trzeba jednak wiedzieć, że Nino Rota odebrał staranne wykształcenie muzyczne. Inny wyśmienity Włoch, Arturo Toscanini, poznawszy się na talencie Roty – doradził mu kompozytorskie studia w Filadelfii. W Stanach Zjednoczonych naturalne predyspozycje Roty rozkwitły i nabrały rozmachu. Równolegle do kreowania partytur filmowych, właściwie do końca życia kompozytor tworzył też muzykę autonomiczną – symfoniczną i wokalno-instrumentalną. Doskonałym przykładem przenikania się barwnej instrumentacji i wokalnej myśli Roty jest jego Sinfonia sopra una canzone d’amore, czyli Symfonia na motywach pieśni miłosnej z 1947 roku. Dzieło (zupełnie klasycznie) składa się z czterech części. Pierwsza, Allegro, przypomina nieco słynną Wełtawę Smetany. Płynie, iskrzy się w słońcu, brzmi porywająco i śpiewnie. Szczególnie ciekawa jest część druga – Allegro vivace – w której główny temat, lekko arystokratyczny i dosłownie lekki, przemieszany jest z fragmentami pełnymi niepokoju. Ucho wielbiciela kina wychwyci być może motyw przypominający muzykę z Harrego Pottera – kto wie, może John Williams inspirował się włoskim autorem? Andante sostenuto, trzecie ogniwo Sinfonii to najprawdopodobniej tytułowa pieśń miłosna, a finał (Allegro impetuoso) stanowi żywiołowa, obłędna tarantella. Po osiągnięciu kulminacji, ruchliwy taniec ustępuje miejsca tematowi otwierającemu całą kompozycję, dzięki czemu zakończenie utworu nie wydaje się podane na tacy. Rota stawia tu raczej duży znak zapytania. Bo jako kompozytor, którego muzykę zna niemal każdy kulturalnie świadomy obywatel świata – może sobie pozwolić na mentalny pytajnik w miejscu, gdzie niejeden twórca dla większego efektu odpaliłby dźwiękowe fajerwerki.

 

Wojciech Rodek urodził się w 1977 roku w Brzegu. Gry na fortepianie uczył się od 8 roku życia w PSM I st. w Namysłowie i w PSM II st. we Wrocławiu u Jacka Gębskiego i Krystyny Puchały-Kajdasz. W latach 1998-2003 studiował dyrygenturę w klasie prof. Marka Pijarowskiego w Akademii Muzycznej we Wrocławiu, gdzie debiutował w 2000 roku z Orkiestrą Symfoniczną AM. Ukończył również Filologię Słowiańską na Uniwersytecie Wrocławskim oraz w Instytucie Języka Rosyjskiego im. Puszkina w Moskwie. Po zdobyciu w 2003 roku II nagrody na III Przeglądzie Dyrygentów im. Witolda Lutosławskiego w Białymstoku rozpoczął współpracę z orkiestrami symfonicznymi w Polsce. W 2005 roku wygrał konkurs na stanowisko asystenta-dyrygenta w Filharmonii Narodowej w Warszawie. Od tego czasu współpracuje z Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, orkiestrą Sinfonia Varsovia.

Ważne miejsce w jego repertuarze zajmuje muzyka operowa. Przygotowywał premiery m.in. dla Theatre Montansier w Wersalu - Apollo i Hiacynt Mozarta, dla Xanten Sommerfestspiele - Czarodziejski flet Mozarta, dla Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu - My Fair Lady Loewego i Zemstę Nietoperza Straussa, dla festiwalu Wratislavia Cantans - Małego Kominiarczyka Brittena. Regularnie gości z zespołem Opera Polska w najważniejszych salach koncertowych Europy, m.in. w Bazylei, Bernie (Casino), St. Gallen (Tonhalle), Dreźnie (Kulturpalast), Hamburgu (Musikhalle), Monachium (Philharmonie am Gasteig), Salzburgu (Grosses Festspielhaus), Stuttgarcie (Beethovensaal), Wiedniu (Konzerthaus), Zurichu (Tonhalle).

Dyskografia Wojciecha Rodka zawiera nagrania muzyki i filmowej i symfonicznej, m.in. VII Symfonia Angela Illaramendiego dla wytwórni Karonte z udziałem Chóru i Orkiestry Filharmonii Narodowej w Warszawie. W jego najbliższych planach znajdują się liczne nagrania z Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Polską Orkiestrą Radiową, orkiestrą Sinfonia Varsovia i The Film Harmony Orchestra.

Wojciech Rodek jest pracownikiem Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Posiada tytuł doktora sztuki.

Projekt i realizacja: netkoncept.com