Filharmonia Opolska - logo
TO NIE TYLKO DŹWIĘK, TO WŁAŚCIWE MIEJSCE I CZAS.
67. SEZON ARTYSTYCZNY FILHARMONII OPOLSKIEJ
Repertuar
Strzałka w lewo Październik 2018 Strzałka w prawo
powtśrczptsoni
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4
15 marca 2019, piątek | 19:00
Koncert symfoniczny

Bilety normalne 25 zł
Bilety ulgowe 15 zł

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Opolskiej
Aldona Markowicz – wiolonczela
Michał Micker – altówka
Jakub Chrenowicz – dyrygent

W programie:
Joseph Haydn – Symfonia nr 88 G-dur
Richard Strauss Don Quixote op. 35

Koncert realizowany w ramach programu  filharmonia / ostrożnie, wciąga!!!
Program współorganizuje Instytut Muzyki i Tańca.
Realizacja programu na terenie Województwa Opolskiego została objęta honorowym patronatem Opolskiego Kuratora Oświaty 


 

 

„Każda epoka ma swoją koncepcję Don Kichota, tak jak każda stworzyła na jego temat swoje komedie, dramaty, opery czy utwory muzyczne.” Tak przynajmniej twierdził Stefan Kisielewski w jednym ze swoich esejów o poematach symfonicznych Ryszarda Straussa.

Próżno jednak szukać śladów fascynacji błędnym rycerzem w twórczości Josepha Haydna. Jego Symfonia nr 88 G-dur pochodzi z 1787 roku i zbudowana jest w sposób typowy dla epoki: pierwszą część (Allegro) poprzedza majestatyczny wstęp, Adagio; w części drugiej (Largo) Haydn pokusił się na niespodziewane efekty brzmieniowe z użyciem trąbek i kotłów; Menuet charakteryzuje się odważną jak na tamte czasy kwintowo-kwartową harmonią w swojej środkowej części, a Finale: Allegro con spirito to radosne, motoryczne rondo.

Uważny słuchacz dostrzeże jednak szczegół wspólny dla obu kompozycji tego wieczoru: jest nim wyraźnie zarysowana rola wiolonczeli. U Haydna wiolonczela solo (dobarwiona ozdobnikami obojowymi) przewija się w drugiej części Symfonii; Strauss uczynił z tego instrumentu smyczkowego o głębokim brzmieniu głównego bohatera swojego poematu symfonicznego, uosobienie Don Kichota.

To zresztą nie jedyny arcyciekawy pomysł instrumentacyjny Straussa w tym dziele – klarnet basowy, tuba tenorowa i altówka solo wyrażają postać pociesznego Sancho Pansy; kompozytor znalazł też sposób na muzyczne zilustrowanie skrzypiących wiatraków, stada baranów, a nawet... wiatru. Do realizacji ostatniego celu samodzielnie skonstruował instrument
o wdzięcznej nazwie Windmaschine.

Na straussowską opowieść o najsłynniejszej postaci stworzonej przez Cervantesa składa się introdukcja, temat, dziesięć wariacji i finał. Całe mnóstwo paradoksalnych połączeń: „bohaterstwa z komizmem, liryzmu z groteską, głębokiej powagi wewnętrznej z głupstwem i obłędem”. Richard Strauss zmarł w 1949 roku. Zachowało się jedno nagranie obrazujące jego dyrygowanie własną muzyką – przyglądając się statecznemu panu o raczej poważnym i nieprzeniknionym wyrazie twarzy lub czytając o jego kontrowersyjnej postawie względem nazistów, trudno być może ujrzeć w nim żartobliwego mężczyznę obdarzonego sporą dozą autoironii. A chyba taki właśnie był i o takim niewyidealizowanym obrazie człowieka napisał fantastyczny (dosłownie i w przenośni) poemat symfoniczny Don Quixote.

(MK)


 

fot. Justyna Andrzejewska


Jakub Chrenowicz w latach 2010-2012 pełnił funkcję asystenta dyrektora Antoniego Wita w Filharmonii Narodowej w Warszawie. Stanowisko to objął zaraz po ukończeniu z wyróżnieniem Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu w klasie dyrygentury symfoniczno-operowej Jerzego Salwarowskiego. W ramach programu LLP-Erasmus kształcił się także w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst we Frankfurcie n/Menem oraz był stypendystą Accademia Musicale Chigiana, gdzie studiował pod kierunkiem Gianluigiego Gelmettiego. W 2016 roku na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie otrzymał tytuł doktora, promotorem doktoratu był prof. Antoni Wit.

Jakub Chrenowicz jest adiunktem w Katedrze Dyrygentury Symfoniczno - Operowej oraz kierownikiem Orkiestry Symfonicznej Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu.

W roku 2016 otrzymał Teatralną Nagrodę Muzyczną im. Jana Kiepury w kategorii Najlepszy Dyrygent.

Artysta koncertował z takimi zespołami, jak Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej w Warszawie, Sinfonia Varsovia, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, Polska Orkiestra Radiowa,  Orkiestra Gran Teatre del Liceu, Kammerorchester Berlin, Sinfonietta Cracovia, orkiestry Filharmonii Poznańskiej, Łódzkiej, Pomorskiej, Krakowskiej, Polskiej Filharmonii Bałtyckiej i innymi   W sezonie artystycznym 2012/2013 pełnił funkcję pierwszego dyrygenta Opery i Filharmonii Podlaskiej w Białymstoku.

W sezonie artystycznym 2011/2012 Jakub Chrenowicz zadebiutował w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, gdzie powierzono mu kierownictwo muzyczne premiery Polskiego Baletu Narodowego Opowieści biblijne. W kolejnych sezonach prowadził szereg przedstawień operowych (Straszny Dwór Stanisława Moniuszki) i baletowych (m.in. Święto Wiosny Igora Strawińskiego).

W październiku 2013 zadebiutował z orkiestrą i chórem Gran Teatre del Liceu w Barcelonie, podczas przedstawień Polskiego Baletu Narodowego w tym słynnym teatrze.

W maju 2015 roku objął kierownictwo muzyczne spektaklu Casanova w Warszawie w choreografii Krzysztofa Pastora; był również autorem koncepcji muzycznej tego przedstawienia.

Prowadził również przedstawienia baletowe w Teatrze Wielkim w Łodzi (m.in. Święto wiosny, Krzesany) oraz w Operze Wrocławskiej (Coppelia Leo Delibes'a).

Występował ze znakomitymi solistami, m.in. z  Alexandrem Gavrylyukiem, Daniilem Trifonovem, Julianną Awdiejewą, Soyoung Yoon, Dang Thai Sonem, Piotrem Palecznym, Peterem Jablonskim, Kają Danczowską, Jadwigą Rappé, Olgą Pasiecznik, Krzysztofem Jakowiczem, Konstantym Andrzejem Kulką,, Tomaszem Strahlem, Bartłomiejem Niziołem, Jakubem Jakowiczem, Łukaszem Długoszem, Leszkiem Możdżerem, Davidem Krakauerem.

Od sezonu artystycznego 2017/2018 Jakub Chrenowicz  pełni funkcję Pierwszego Dyrygenta  Filharmonii im. Stanisława Moniuszki w Koszalinie.

Projekt i realizacja: netkoncept.com