Filharmonia Opolska - logo
TO NIE TYLKO DŹWIĘK, TO WŁAŚCIWE MIEJSCE I CZAS.
67. SEZON ARTYSTYCZNY FILHARMONII OPOLSKIEJ
Repertuar
Strzałka w lewo Grudzień 2018 Strzałka w prawo
powtśrczptsoni
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6
20 kwietnia 2018, piątek | 19:00
KONCERT SYMFONICZNY PRZEMYSŁAW NEUMANN – DYRYGENT VERIKO TCHUMBURIDZE /GRUZJA/ – SKRZYPCE
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Opolskiej
Przemysław Neumann 
– dyrygent
Veriko Tchumburidze /Gruzja/ – skrzypce (Laureatka I nagrody XV Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu)

Program:
Karol Kurpiński – Uwertura do opery Pałac Lucypera
Ludwig van Beethoven – Koncert skrzypcowy  D-dur op. 61
Ludwig van Beethoven – III Symfonia Es-dur op. 55 Eroica

Miejsce: Sala koncertowa

Honorowy patronat:



 

 

 

Filharmonia Opolska im. Józefa Elsnera uczestniczy w programie filharmonia/ostrożnie, wciąga!!! organizowanym przez Instytut Muzyki i Tańca ze środków MKiDN.



 

 

 

Beethoven – zaprzysięgły kawaler, gwałtownik, gbur z wieloma dziwnymi przyzwyczajeniami.  Ale geniuszowi wiele można wybaczyć.


Muzyka polskiego klasyka, Karola Kurpińskiego, zestawiona z wykraczającą już poza tę epokę twórczością ostatniego klasyka wiedeńskiego brzmi bardzo obiektywnie i lekko. Zaskakujące więc, że Kurpiński był od Beethovena o piętnaście lat młodszy. W rozpoczynającej koncert Uwerturze do opery Pałac Lucypera autor Warszawianki zawarł historię starego zamku, nocy i duchów. Opowieść ta brzmi jednak jakby z przymrużeniem oka. Momenty napięcia przykuwają uwagę i budują ujmującą narrację, a całość jest jak dobra przystawka – nie syci, ale raczej przyjemnie budzi apetyt.

Pięć lat przed Pałacem Lucypera powstał Koncert skrzypcowy D-dur Ludwiga van Beethovena. Podobno kompozytor ukończył go na dwa dni przed premierą – jak łatwo się domyślić, samo dzieło i wykonujący solową partię (niemalże bez przygotowania) Franz Clement nie spotkali się więc z przychylnymi recenzjami. Złośliwi zresztą do dziś określają utwór mianem studium gam i pasaży. I mają absolutną rację. Jest to równocześnie jedno z największych arcydzieł gatunku, a owe pasaże, śpiewnie unoszące się ponad orkiestrą, wymagają od skrzypka ogromnej dojrzałości, znakomitego warsztatu, precyzyjnej intonacji, niezwykłej wyobraźni i dużej pokory względem muzyki. Veriko Tchumburidze – laureatka I nagrody XV Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu – zasłynęła jako wulkan energii. Jej spotkanie z wyważoną partyturą Beethovena będzie zatem dla słuchaczy czymś zupełnie nowym.

III Symfonia Es-dur Eroica z 1804 roku to najstarsza kompozycja tego koncertu. Historia beethovenowskiego wzburzenia i usunięcia z tytułowej karty dzieła dedykacji dla niegdyś podziwianego Napoleona, jest jedną z częściej i chętniej powtarzanych muzycznych dykteryjek. Wydaje się jednak, że odwraca ona uwagę od samej (fenomenalnej!) muzyki – a szkoda, bo jest to symfonia naprawdę przełomowa. Chyba po raz pierwszy w dziejach, kompozytor nie opisuje dźwiękami świata i emocji – ale je generuje, stwarza. Cztery rozbudowane części (a wśród nich słynny Marsz żałobny) składają się na koncepcję, która przekracza wszystkie ówczesne granice w sztuce. Pomimo upływu ponad dwustu lat, dobrze zrozumiana i zagrana Eroica wciąż wywiera piorunujące wrażenie – i to po obu stronach sceny.



 

 

 

 

Veriko Tchumburidze – skrzypce

W 2016 roku, zaledwie dwudziestoletnia Veriko Tchumburidze zdobyła pierwszą nagrodę na prestiżowym Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego, czym natychmiast przyciągnęła uwagę całego świata muzycznego.
Veriko Tchumburidze urodziła się w Adanie w Turcji w 1996. W wieku 4 lat rozpoczęła swoją edukację w Państwowym Konserwatorium na Uniwersytecie w Mesrin w klasie Selahattina Yunkuşa i Lili Tchumburidze. W 2004 roku w wieku zaledwie 8 lat Tchumburidze wygrała Krajowy Konkurs Skrzypcowy Gülden Turali, a dwa lata później, w 2006 roku, Gruziński Konkurs Państwowy. W 2012 roku 16-letnia skrzypaczka została laureatką I nagrody na VII Międzynarodowym Konkursie dla Młodych Muzyków im. Piotra Czajkowskiego.
Od 2010 roku kontynuowała naukę w wiedeńskiej Hochschule für Musik w klasie prof. Dory Schwarzberg jako stypendystka w ramach projektu „Young Musicians on World Stages” (YMWS). W 2013 r. Turecki magazyn muzyczny Andante przyznał Tchumburidze tytuł „Najlepszego Młodego Muzyka” w kraju. Artystka wystąpiła na koncercie otwierającym 41. Festiwal Muzyczny w Stambule z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej Borusan. W tym samym roku Tchumburidze została zaproszona do udziału w kursie mistrzowskim w Akademii Seiji Ozawy oraz Festiwalu w Verbier w Szwajcarii.
Tchumburidze wraz z innymi stypendystami „Young Musicians on World Stages” (YMWS) w marcu 2014 roku wystąpiła w ramach Zurich Tonhalle Chamber Series. Z koncertu została nagrana płyta DVD, a wkrótce po jej wydaniu artystka otrzymała zaproszenie do występu ze Szwajcarską Orkiestrą Kameralną w Lucernie. Po tym koncercie skrzypaczka została wybrana przez fundację Orpheum Musik Stiftung Zürich do wydania serii płyt CD z Monachijską Orkiestrą Kameralną pod batutą Howarda Griffithsa.
Do Musikhochschule w München Veriko Tchumburidze została przyjęta w wieku 19 lat, gdzie kontynuowała naukę gry na skrzypcach w klasie prof. Any Chumachenco. Brała również udział w kursach mistrzowskich prowadzonych przez między innymi prof. Igora Ozima, Alberta Markowa i Shlomo Mintza.
W styczniu 2016 roku artystka wystąpiła w Zurychu, promując swoją pierwszą płytę wydaną przez wytwórnię Sony, a także nagrała muzykę Johna Williamsa do filmu Listy Schindlera z Brandenburgisches Kammerorchester i Howardem Griffithsem dla Klanglogo. Za wybitne osiągnięcia fundacja Orpheum Stiftung wybrał Tchumburidze, by w 2016 roku wystąpiła na koncercie otwierającym Zürich Opernhaus Film Festival.
W czerwcu 2016 roku jako członek zespołu Trio Arte, Tchumburidze otrzymała pierwszą nagrodę w kategorii „muzyka kameralna” na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Pietro Argento w Gioia del Colle we Włoszech. Zespół kameralny Trio Arte wykonał światową premierę utworu Ludus Modalis, napisanego dla zespołu przez uznanego tureckiego kompozytora Özkana Manavę.
Po zwycięstwie na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego, Tchumburidze była zapraszana do udziału w wielu festiwalach, takich jak: Wielkanocny Festiwal im. Ludwiga van Beethovena, Gstaad Menuhin & Festival Academy, Schleswig-Holstein Musik Festival, Musica Mundi Festival czy Olympus Musical Festival, podczas których miała okazję współpracować z Nicholasem Angelichem, Maximem Vengerovem, Lisą Batiashvili, Michaelem Sanderlingiem i wieloma innymi artystami.
Veriko Tchumburidze grała z takimi międzynarodowymi orkiestrami jak: Züricher Kammerorchester, Münchener Kammerorchester, Brandenburgisches Staatsorchester, Musikkollegium Winterthur, The Marinski Theather Orchestra, Borusan Philharmonic Orchestra, a także Sinfonia Varsovia.
Od 2016 roku Veriko Tchumburidze, dzięki uprzejmości Deutsche Stiftung Musikleben, gra na instrumencie Giambattista Guadagnini z 1756 roku.




fot. Fundacja 2.8


 

 

 

 

 

 

 

 

Przemysław Neumann
Dyrektor Filharmonii Opolskiej


Urodził się w 1979 roku w Poznaniu. Jest absolwentem Poznańskiej Szkoły Chóralnej Jerzego Kurczewskiego oraz Szkoły Muzycznej II stopnia w Poznaniu w klasie śpiewu. Ukończył studia na Akademii Muzycznej w Poznaniu – dyrygentura symfoniczno-operowa w klasie prof. Jerzego Salwarowskiego oraz prof. Antoniego Grefa.

Jest laureatem I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Ludomira Różyckiego w Gliwicach w 1999 roku. W 2002 roku na III Przeglądzie Młodych Dyrygentów w Białymstoku zajął III miejsce.


Jako dyrygent prowadził orkiestrę Filharmonii Narodowej w Warszawie, Narodową Orkiestrę Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach oraz orkiestry: Filharmonii Białostockiej, Częstochowskiej, Lubelskiej, Krakowskiej, Szczecińskiej, Śląskiej w Katowicach, Dolnośląskiej w Jeleniej Górze, Świętokrzyskiej w Kielcach, Opery Bałtyckiej oraz Toruńską Orkiestrę Symfoniczną.


Już podczas studiów nawiązał współpracę z poznańskim Teatrem Muzycznym, do roku 2013 będąc jego etatowym dyrygentem i kierownikiem orkiestry. Przez 9 sezonów artystycznych przygotował kilka premier oraz poprowadził kilkaset spektakli i koncertów. Od 2010 roku współpracuje z Gliwickim Teatrem Muzycznym, od 2013 z Teatrem Wielkim w Poznaniu.


Po obronie doktoratu w roku 2009 podjął pracę naukową w katedrze dyrygentury poznańskiej Akademii Muzycznej.


1 września 2015 roku został dyrektorem Filharmonii Opolskiej.

Projekt i realizacja: netkoncept.com