Filharmonia Opolska - logo
TO NIE TYLKO DŹWIĘK, TO WŁAŚCIWE MIEJSCE I CZAS.
67. SEZON ARTYSTYCZNY FILHARMONII OPOLSKIEJ
Repertuar
Strzałka w lewo Październik 2018 Strzałka w prawo
powtśrczptsoni
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4
3 maja 2018, czwartek | 18:00
Święto konstytucji 3 maja
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Opolskiej
Wojciech Rodek
– dyrygent
Wojciech Fudala – wiolonczela

Program:
Józef Elsner – Uwertura do opery Leszek Biały
Mieczysław Weinberg – Koncert wiolonczelowy c-moll op. 43
Karol Szymanowski (orkiestracja Grzegorz Fitelberg) – Etiuda b-moll op. 4 nr 3
Mieczysław Karłowicz - poemat symfoniczny Epizod na maskaradzie

Koncert pod patronatem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w ramach przedsięwzięcia TUTTI.pl promującego wykonawstwo muzyki polskiej.

 

 

„Propagandę muzyki ojczystej uprawiał nieraz z uszczerbkiem dla własnej kariery. (...) Oto wzruszająca statystyka: od roku 1906 do 1953 Grzegorz Fitelberg dyrygował za granicą 176 koncertami zawierającymi dzieła polskie, w czym było 121 wieczorów całkowicie poświęconych muzyce ojczystej.” – tak pisał o legendarnym polskim dyrygencie nie mniej słynny publicysta i krytyk muzyczny, Jerzy Waldorff.


Koncerty wypełnione w całości muzyką polską – zwłaszcza te towarzyszące świętom narodowym – są również dobrą tradycją Filharmonii Opolskiej. Słowo o Fitelbergu pojawia się w tym miejscu jednak nie tylko przez wzgląd na jego sukcesy wykonawcze. Dziś pamiętamy Ficia (jak nazywali go jego przyjaciele, współpracownicy i wielbiciele) jako dyrygenta, szefa orkiestr w odradzającej się ojczyźnie – ale warto pamiętać, że jego pierwszymi, wyuczonymi zawodami były gra na skrzypcach i kompozycja. I w tym właśnie, kompozytorskim aspekcie Fitelberg zaznaczy swoją obecność podczas drugiej części majowego koncertu: Wojciech Rodek poprowadzi bowiem Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Opolskiej w Etiudzie b-moll Karola Szymanowskiego oraz poemacie symfonicznym Epizod na maskaradzie Mieczysława Karłowicza. To nie pomyłka; Etiuda Szymanowskiego jest miniaturą fortepianową i to Fitelbergowi zawdzięczamy jej piękną  transkrypcję na orkiestrę, tęsknym brzmieniem instrumentów dętych drewnianych i iście filmowymi smyczkami podkreślającą nostalgiczny charakter utworu. A Karłowicz? On przecież był wytrawnym symfonikiem. Epizod na maskaradzie był ostatnim dziełem nad którym pracował – komponowanie przerwała jego przedwczesna, tragiczna śmierć pod tatrzańską lawiną. Fitelberg znał Karłowicza, znał styl jego twórczości. Korzystając z pozostawionych przez autora Odwiecznych pieśni szkiców i zapisków, dokonał rzeczy niezwykłej – z wielką pokorą wprowadził swój umysł i wyobraźnię w tryb, który pozwolił mu na dokończenie i zinstrumentowanie dzieła.
Wieczór rozpocznie zaś Uwertura do opery Leszek Biały Józefa Elsnera. Pierwsze akordy (nie tylko ze względu na pokrewieństwo tonacji) przywodzą na myśl słynną uwerturę do Don Giovanniego Mozarta. Chwilę później wszelkie wątpliwości rozwiewa lekki, zupełnie pozbawiony patosu polonez. Polski taniec narodowy przybiera momentami nieco poważniejsze tony i choć Uwertura poprzedza operę komiczną, to jej uniwersalny charakter zdaje się pozwalać na kreowanie interpretacji zależnie od okazji. Autorem instrumentacji jest... Grzegorz Fitelberg, cichy bohater tego koncertu.
Program uroczystego koncertu dopełni Koncert wiolonczelowy op. 43 Mieczysława Wajnberga z 1956 roku. Dzieło opisywane jest jako boleśnie elegijne, skrojone na miarę wybitnego talentu Rostropowicza, który go prawykonywał. Z pełną mroku, ciemności i rzewnego brzmienia wiolonczeli partią solową zmierzy się młody polski artysta, członek Polish Cello QuartetWojciech Fudala.



Wojciech Rodek


Dyrygent, urodzony w 1977 roku w Brzegu. Gry na fortepianie uczył się od 8 roku życia w PSM I st. w Namysłowie i w PSM II st. we Wrocławiu u Jacka Gębskiego i Krystyny Puchały-Kajdasz. W latach 1998-2003 studiował dyrygenturę w klasie prof. Marka Pijarowskiego w Akademii Muzycznej we Wrocławiu, gdzie debiutował w 2000 roku z Orkiestrą Symfoniczną AM. Ukończył również Filologię Słowiańską na Uniwersytecie Wrocławskim. Studiował w instytucie Języka Rosyjskiego im. Puszkina w Moskwie. W 2005 roku wygrał konkurs na stanowisko asystenta Antoniego Wita w Filharmonii Narodowej w Warszawie, gdzie pracował w latach 2005-2007. Prowadzi klasę dyrygentury w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Posiada tytuł doktora sztuki. Laureat II nagrody na III Przeglądzie Dyrygentów im. Witolda Lutosławskiego w Białymstoku (2002). W 2011 roku został wyróżniony Teatralną Nagrodą Muzyczną im. Jana Kiepury w kategorii: Najlepszy Dyrygent. W 2015 roku odznaczony medalem Zasłużony Kulturze-Gloria Artis.
Od 2010 roku związany z Filharmonią Lubelską (dyrektor artystyczny, I dyrygent), dyrektor artystyczny Teatru Wielkiego w Łodzi. W latach 2010-2015 kierownik muzyczny nieistniejącego już Gliwickiego Teatru Muzycznego, a w latach 2014-2016 dyrektor artystyczny Filharmonii Dolnośląskiej.
Dyrygował wieloma zespołami symfonicznymi m.in. Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie, Orkiestrą Sinfonia Varsovia, Narodową Orkiestrą Polskiego Radia w Katowicach, Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Sinfonia Iuventus, orkiestrami filharmonicznymi w Gdańsku, Koszalinie, Szczecinie, Poznaniu, Bydgoszczy, Białymstoku, Kielcach, Łodzi, Zielonej Górze, Wrocławiu, Opolu, Wałbrzychu, Katowicach, Rzeszowie, Krakowie, Lwowie, Weronie, orkiestrami w Toruniu, Płocku, Łomży, zespołami kameralnymi Capella Bydgostiensis, Capella Cracoviensis, Leopoldinum. Stale współpracuje z Ankara Presidential Symphony Orchestra, Antalya State Symphony Orchestra, Bursa Regional Symphony Orchestra, Izmir State Symphony Orchestra, European Johann Strauss Orchestra, INSO-Lviv, Lviv Philharmonic Orchestra, Ostrava Janacek Philharmonic Orchestra, Royal Camerata Bucharest. Występował z wybitnymi solistami (m.in. Rafał Blechacz, Konstanty A. Kulka, Tomasz Strahl, Idil Biret, Ingolf Wunder, Michael Vaiman, Olga Rusina, Alexandre Dubach, Krzysztof Jakowicz, Marcin Zdunik, Paweł Wakarecy, Gavriel Lipkind, Lukas Geniusas, Jakub Jakowicz, Johannes Moser, Gautier Capucon, Gulsin Onay, Alexander Markov).
Wojciech Rodek przygotowywał premiery dla Theatre Montansier w Wersalu (Mozart Apollo i Hiacynt), Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu (Loewe My Fair Lady), festiwalu Wratislavia Cantans (Britten Mały Kominiarczyk), Gliwickiego Teatru Muzycznego (Lehar Wesoła wdówka, Strauss Noc w Wenecji, Rodgers The Sound of Music, Lippa The Addams Family – Teatralna Nagroda im. J. Kiepury 2015 za najlepszy spektakl), Teatru Wielkiego-Opery Narodowej (Zubel Oresteja), Teatru Wielkiego w Łodzi /Mozart Don Giovanni, Strauss Noc w Wenecji, Czajkowski Eugeniusz Oniegin, Moniuszko Halka, Chaczaturian Spartakus/. Od 2002 roku gości regularnie z zespołem Opera Polska w najważniejszych salach koncertowych Europy i Chin m.in. w: Bazylei, Bernie, Dreźnie, Hamburgu, Monachium, Salzburgu, Wiedniu, Zurichu, Pekinie, Szanghaju. Brał udział w renomowanych festiwalach: Wratislavia Cantans, Xanten Sommerfestspiele, Sinfonia Varsovia swojemu miastu, Wirtuozi we Lwowie, Międzynarodowym Festiwalu im P. Czajkowskiego i N. von Meck w Winnicy. Od 2013 roku prowadzi orkiestrę Międzynarodowych Kursów Muzycznych w Łańcucie. Dyryguje w Teatrze Muzycznym w Poznaniu i Operze Wrocławskiej.
Dyskografia Wojciecha Rodka zawiera nagrania muzyki symfonicznej, filmowej i rozrywkowej /m. in. m.in. VII symfonia A. Illaramendi z Chórem i Orkiestry Filharmonii Narodowej w Warszawie; Koncert na głos i orkiestrę Witolda Friemanna z Orkiestrą Filharmonii Narodowej, sol. M. Rodek; I Koncert wiolonczelowy D. Szostakowicza z Orkiestrą Sinfonia Varsovia, sol. G. Lipkind; Koncert skrzypcowy A. Berga z NOSPR, sol. K. Jakowicz; Melodramat L. Zielińskiej z NOSPR, Zamiana, muz. M. Mirowski, The Film Harmony Orchestra; ENEN, muz. B. Gliński, Sinfonia Varsovia; City Island, muz. J.A.P. Kaczmarek, Polska Orkiestra Radiowa; Get Low, muz. J.A.P. Kaczmarek, Polska Orkiestra Radiowa; Kanapka z człowiekiem, muz. P. Gintrowski, Polska Orkiestra Radiowa; Lubelskie prawykonania, Filharmonia Lubelska/.



Wojciech Fudala


Urodzony w 1988 roku w rodzinie o długich artystycznych tradycjach. Wieloletni student prof. Pawła Głombika, absolwent Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach. Jako stypendysta Rządu Belgii ukończył z najwyższym wyróżnieniem Królewskie Konserwatorium Muzyczne w Brukseli w klasie wiolonczeli prof. Jeroen’a Reuling’a. Studiował również w elitarnym instytucie muzycznym Chapelle Musicale Reine Elisabeth w Waterloo, gdzie kształcił się pod kierunkiem Gary’ego Hoffman’a.
Swoje umiejętności szlifował na licznych kursach mistrzowskich pod okiem takich pedagogów, jak Francois Guye, Ivan Monighetti, Catalin Ilea, Julius Berger, Peter Wispelwey, Ralph Kirchbaum.
W roli solisty zadebiutował w 2007 roku wykonując koncert wiolonczelowy a-moll C. Saint-Saens’a z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Śląskiej pod dyrekcją maestro Jerzego Koska. Od tego momentu prowadzi bogatą działalność artystyczną, koncertując z polskimi oraz zagranicznymi orkiestrami (m.in.: Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Zabrzańskiej, Akademicka Orkiestra Symfoniczna im. K. Szymanowskiego, Brussels Chamber Orchestra, Orchestre Royal de Chambre de Wallonie, Przemyska Orkiestra Kameralna), współpracując z takimi dyrygentami, jak Augustin Dumay, Łukasz Borowicz, Paweł Kotla, Michael Guttman, Massimiliano Caldi. Jest regularnie zapraszany na festiwale muzyczne w Polsce i za granicą (Vratislavia Cantans, Jazztopad we Wrocławiu, Festiwal Muzyki Instrumentalnej w Katowicach, Schiermonikoog Festival, Zamojskie Dni Muzyki, Festival de Megeve, Encuentero de Musica Santander). Występował w najważniejszych polskich salach koncertowych, jak również w Palais de Beaux Arts w Brukseli, Wielkiej Sali Królewskiego Konserwatorium w Brukseli, Palacio de Festivales Santander oraz Casa da Musica w Porto. W roku 2013 wydana została płyta CD (Fuga Libera) z kompletem dzieł skrzypcowych i wiolonczelowych z towarzyszeniem orkiestry C. Saint-Saensa (Orchestre Philharmonique de Liege, dyr. Christian Arming), w realizacji której wziął udział.
Jest laureatem konkursów muzycznych w kraju i za granicą, między innymi: wyróżnienie na Międzynarodowym Konkursie Kameralnym im. B. Hubermana w Częstochowie wspólnie z pianistą Marcinem Mogiłą, II nagroda na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. M. Spisaka w Dąbrowie Górniczej oraz nagroda specjalna za wykonanie utworu napisanego na zamówienie konkursu (2010), III nagroda na Międzynarodowym Konkursie Wiolonczelowym im. D. Poppera w Varpalocie (2004), I nagroda na Międzynarodowym Konkursie Wiolonczelowym im. E. Baert w Brukseli (2010), I nagroda na Międzynarodowym Konkursie Wiolonczelowym im. A. Prohasku w Koszycach (2002,2004).
Za swoje osiągnięcia był nagradzany przez polskie i zagraniczne instytucje artystyczne: Nagroda Ministra Kultury dla wybitnego młodego artysty, Nagroda Prezydenta Miasta Katowice, Nagroda fundacji Mecenagora, Nagroda im. Ingeborg Koberle. Był stypendystą belgijskiego rządu oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Był też objęty programem stypendialnym Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci.
Bardzo istotną częścią działalności Wojciecha Fudali jest kameralistyka. Podczas mistrzowskich kursów kameralnych pracował m.in. pod kierunkiem Marii Szwajger-Kułakowskiej, Quatour Schumann, Apollon Musagete Quartett.
Występował z takimi artystami, jak Christoph Schiller, Gary Hoffman, Giovanni Sollima, Francois Guye, Maria Szwajger-Kułakowska, Priya Mitchel, Piotr Tarcholik, Lorenzo Gatto, Piotr Reichert, Szymon Marciniak, Mateusz Borowiak, Eldar Nebolsin.
Wojciech Fudala jest członkiem i założycielem Polish Cello Quartet. Zespół ten prowadzi dynamiczną działalność artystyczną wykonując utwory oryginalnie pisane na kwartet wiolonczelowy. W 2017 roku została wydana pierwsza płyta zespołu z utworami K. Wiłkomirskiego, P. van Eechaute, R. Matza oraz D. Poppera. Wspólnie z członkami zespołu od kilku lat organizuje Międzynarodową Akademię Wiolonczelową w Nysie. Jest to wyjątkowe na skalę europejską wydarzenie. Uczestnicy kursu, oprócz zajęć indywidualnych z wybitnymi pedagogami oraz członkami PCQ spotykają się by pod okiem profesorów pracować nad kwartetami wiolonczelowymi.
Wojciecha Fudala spełnia się również w roli pedagoga. Na swej drodze artystycznej miał szczęście spotkać wybitnych pedagogów dlatego chciałby zdobytą wiedzę przekazywać dalej, wzbogacając ją o własne doświadczenia artystyczne. Oprócz Międzynarodowej Akademii Wiolonczelowej, której pedagogiem jest od 2014 roku, jest zapraszany do prowadzenia zajęć podczas kursów muzycznych Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci w Lusławicach. Wojciech Fudala od 2014 roku jest solistą grupy wiolonczel w Orkiestrze Symfonicznej Narodowego Forum Muzyki im. W. Lutosławskiego we Wrocławiu. Prowadzi również wykłady w Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach. Gra na francuskim instrumencie Jules Merciolle zbudowanym w 1933 roku.


Materiały: źródła własne artystów


 

Projekt i realizacja: netkoncept.com