Filharmonia Opolska
71. Sezon Artystyczny
2022/2023
BIP Wersja dla słabowidzących
Repertuar
Strzałka w lewo wrzesień 2022 Strzałka w prawo
powtśrczptsoni
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 1 2
12 maja 2023, piątek | 19:00
Podróż wyobraźni

Strefa I – 45 zł, 35 zł
Strefa II – 35 zł, 28 zł
Strefa III – 25 zł, 20 zł

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Aleksandra Świgut – fortepian
Alexander Humala – dyrygent

W programie:
Carl Nielsen – Rhapsody Overture An Imaginary Trip to the Faroe Islands (10′)
Edvard Grieg – Koncert fortepianowy a-moll op. 16 (30′)
Jean Sibelius – V Symfonia Es-dur op. 82 (33′)

W 2020 roku wiele się zmieniło w kwestii codziennego funkcjonowania ludzi na całym świecie. Pandemia COVID-19, choć obecnie w pewnym odwrocie, wpłynęła również na naszą aktywność kulturalną. Dla szefów filharmonii i teatrów to trudny orzech do zgryzienia; wiele wydarzeń trzeba było odwołać lub znaleźć im nowe terminy. Z podobną sytuacją spotkał się najwybitniejszy duński kompozytor, Carl Nielsen. W styczniu 1927 roku Teatr Królewski zamówił u niego okolicznościowy utwór na koncert uświetniający wizytę delegatów z Wysp Owczych. Pierwotny termin realizacji zamówienia był wyjątkowo krótki (niewiele ponad tydzień), ale ze względu na epidemię grypy galę przeniesiono aż o jedenaście miesięcy.

Kompozytor wspominał, że jego Rapsodia-Uwertura nie powstała z wewnętrznego natchnienia, utwór postrzegał raczej w kategorii sztuki użytkowej – mimo to, był z niego bardzo zadowolony. Podtytuł Wyobrażona podróż na Wyspy Owcze zdradza treść dzieła, które składa się z pięciu odcinków. Pierwszy ilustruje Spokojne morze, jego monotonię, głębię i nieskończoność. Po kilku minutach nieco dysonującego, ósemkowego ostinata oczom odbiorców ukazuje się ląd, Ziemia w dniu przyjazdu. To dostojny, hymniczny temat, przedstawiony najpierw przez waltornie. Muzyka z czasem zagęszcza się, wolumen wzrasta – dokładnie tak, jakby archipelag był już na wyciągnięcie ręki. Kolejne ogniwa (Taniec i śpiew, Pożegnanie oraz Spokój na morzu) łączą w sobie energiczne i taneczne melodie Wysp z autorskimi pomysłami Nielsena.

Koncert fortepianowy a-moll Edwarda Griega (Norwega szkockiego pochodzenia) powstał… w Danii. Również ta kompozycja, od momentu premiery po dzisiejsze czasy ciesząca się niesłabnącym zainteresowaniem wykonawców i melomanów, w dużej części bazuje na muzyce ludowej.

Twórczość Jeana Sibeliusa nie jest w Polsce bardzo popularna. Tymczasem autor Finlandii ma w swoim dorobku aż siedem symfonii! V Symfonia Es-dur reprezentuje dojrzały, indywidualny styl kompozytora, który wymyka się nieco typowej dla tego gatunku formie (na Piątą składają się trzy części) i strukturze. Na szczególną uwagę zasługuje finał, Allegro, właściwie w całości osnuty na przejmującym, romantycznym motywie rogów.

 

fot. Bruno Fidrych

Aleksandra Świgut – fortepian

Pianistka, solistka i kameralistka, doktor sztuk muzycznych, pedagog Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.
Zdobywczyni II nagrody i trzech nagród specjalnych: nagrody publiczności, nagrody orkiestry i nagrody Steinwaya (koncert w Gewandhaus w Lipsku) na 17. Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Edwarda Griega w Bergen oraz laureatka II nagrody na I Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim na Instrumentach Historycznych w Warszawie.
Wykonawstwo na fortepianach historycznych jest ważnym nurtem działalności koncertowej pianistki. Zdolność poruszania się w różnych tradycjach wykonawczych czyni ją artystką
wszechstronną i nie zamykającą się na jednym nurcie wykonawczym.
Półfinalistka Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Artura Rubinsteina w Tel Avivie i uczestniczka XVIII Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego w Warszawie.
Zdobywała II nagrody w międzynarodowych konkursach pianistycznych dla młodych muzyków w Ettlingen, Enschede, Nowym Orleanie. Brała udział w ogólnopolskich i międzynarodowych festiwalach muzycznych m.in. Chopin i Jego Europa, Festiwalu Pianistycznym w Nohant, Wielkanocnym Festiwalu Beethovenowskim. Festiwalu Chopin a Paris, Międzynarodowym Festiwalu w Dusznikach Zdroju, Międzynarodowym Festiwalu Midis-Minimes w Brukseli.
Jako solistka koncertowała wieloma z orkiestrami: Bergen Philharmonic Orchestra, Helsingborg Symphony Orchestra, Orkiestrą XVIII wieku, AUKSO, Filharmonii Łódzkiej, Filharmonii Lubelskiej, Filharmonii Zielonogórskiej, Orkiestrą Opery i Filharmonii Podlaskiej, Netherland Symphony Orchestra, Liepaja Symphony Orchestra. Jako solistka współpracowała z dyrygentami: Lawrence Foster, Maxim Pascal, Johannes Gustavsson, Basem Akiki, Grzegorz Nowak, Jurek Dybał, Rafał Kłoczko, Marek Moś.
Koncertuje również jako kameralistka. W 2014 roku wraz z wiolonczelistą Marcinem Zdunikiem nagrała płytę z utworami Roberta Schumanna wydaną przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina w Warszawie.
Stypendystka Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci (2003-2010), który aktualnie wspiera jej działalnością pedagogiczną. Wielokrotna stypendystka Ministerstwa Kultury, Fundacji im. Franciszka Wybrańczyka, niemieckiej Fundacji Jutting. W 2020 roku otrzymała stypendium Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla Młodych Naukowców oraz Stypendium Młoda Polska.
Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, a także Guildhall School of Music and Drama w Londynie. Aleksandra Świgut jest reprezentowana przez Stowarzyszenie im. Ludwiga van Beethovena.

fot. Anatoly Kleshchuk

Alexander Humala – dyrygent

Studiował dyrygenturę chóralną w Białoruskiej Państwowej Akademii Muzycznej w Mińsku i dyrygenturę symfoniczną w Konserwatorium w Rotterdamie. Wiedzę pogłębiał na kursach mistrzowskich pod kierunkiem takich nauczycieli, jak Collin Metters, Jurij Simonow, Jorma Panula. W 2010 roku otrzymał prestiżowe stypendium Huygensa. W ramach programu stypendialnego L. Kirklanda studiował ponadto zarządzanie kulturą na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (2019–2020).
Zadebiutował w 2003 roku z orkiestrą kameralną Białoruskiej Akademii Muzycznej. W tym samym roku wystąpił z Orkiestrą Symfoniczną Młoda Białoruś, po czym odnotował debiut międzynarodowy z Litewską Państwową Orkiestrą Symfoniczną i został zaproszony do występów gościnnych z włoską Orchestra Giovanile della Saccisica.
W latach 2009 i 2012 w ramach programu stypendialnego „Gaude Polonia” odbył staże dyrygenckie w Operze Wrocławskiej i Filharmonii Narodowej w Warszawie, 2014–2016 był asystentem dyrygenta w Narodowej Orkiestrze Polskiego Radia w Katowicach, 2013–2019 głównym dyrygentem białoruskiego zespołu Capella Sonorus. Od roku 2017 do 2021 dyrygent Rosyjskiej Narodowej Orkiestry Filharmonicznej.
Współpracował m.in. z Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie, Filharmonii Bałtyckiej i Łódzkiej, Orkiestrą Symfoniczna z Hajfy, Moskiewską Państwową Orkiestrą Filharmonią, Białoruską Narodową Orkiestrą Symfoniczną, Litewską Narodową Filharmoniczną oraz orkiestrami z filharmonii w Saratowie i Samarze. W sezonie 2013/2014 był asystentem Martyna Brabbinsa przy wystawieniu opery Dog’s Heart Alexandra Raskatova w Operze w Lyonie.
Występował podczas Festiwalu w Lucernie (2012, z Orkiestrą Festiwalową Akademii w Lucernie pod kierunkiem Pétera Eötvösa), Letniego Festiwalu w Pärnu (2011), gdzie był uczniem Neeme Järviego i Paavo Järviego, St Magnus International Festival na Orkadach (2011), gdzie pracował z takimi zespołami, jak Scottish Chamber Orchestra i London Sinfonietta. W 2014 roku był asystentem Lorina Maazela na Castleton Festival. W 2007 roku, jako dyrektor muzyczny Mińskiej Orkiestry Festiwalowej, sam zorganizował kilka festiwali, m.in. muzyki barokowej, poświęcony A. Vivaldiemu, oraz muzyki współczesnej, dedykowany młodym kompozytorom białoruskim i europejskim. W 2013 roku był głównym dyrygentem jednego z najbardziej prestiżowych festiwali muzycznych Białorusi – Magutny Boza (Bóg Wszechmogący) w Mohylewie.
Występował z wieloma wybitnymi solistami, takimi jak Boris Berezowsky, Geneviève Strosser, Marco Blaauw, Szymon Nehring i inni. Dyrygował podczas koncertów z udziałem światowej rangi solistów jazzowych, jak m.in. Chick Corea, Brandford Marsalis, Arturo Sandoval czy Jamie Cullum.
Laureat I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. J. Vitola w Rydze w 2009 roku, gdzie wystąpił z Łotewską Państwową Akademicką Orkiestrą Symfoniczną oraz Łotewskim Chórem Narodowym i Chórem Radiowym. Podczas Międzynarodowego Turnieju Dyrygentury Chóralnej W stronę polifonii w 2011 roku we Wrocławiu, oprócz I nagrody zdobył wszystkie nagrody dodatkowe (nagrodę publiczności, nagrody specjalne ambasad włoskiej i niemieckiej, nagrodę specjalną za najlepszą interpretację polskiej muzyki). W 2013 roku został finalistą Konkursu dla Młodych Dyrygentów w Sankt Petersburgu. Otrzymał różne nagrody państwowe Białorusi, Polski, Holandii.
Od sezonu 2021/2022 pełni funkcję Dyrektora Artystycznego Filharmonii Krakowskiej im. K. Szymanowskiego.

Projekt i realizacja: netkoncept.com