Adam Nowak – śpiew, gitara
Jacek Olejarz – perkusja
Grzegorz Szwałek – akordeon, keyboard
Jarosław Treliński – gitara
Mirosław Kowalik – gitara basowa
Tadeusz Kulas – trąbka

35 razy Ziemia okrążyła Słońce, odkąd pojawił się głos, który zachwyca nie tylko melodią i śpiewem, lecz także ciszą między słowami. Głos, który słucha, zanim powie. Zespół Raz, Dwa, Trzy – subtelni kronikarze naszej codzienności, mistrzowie poetyckiego minimalizmu i emocjonalnej prawdy – świętuje swój niezwykły jubileusz.

35 lat temu, na korytarzu akademika w Zielonej Górze, trójka młodych ludzi zagrała pierwsze wspólne dźwięki i zaczęła się historia.

Historia zespołu, który pozostał wierny sobie i swojej muzycznej drodze, konsekwentnie krocząc z boku głównego nurtu.

Historia zespołu, który w tylko sobie znany sposób potrafił połączyć talent literacki Adama Nowaka z  muzyczną finezją i  fantazją, wytwarzając swój własny, charakterystyczny i rozpoznawalny muzyczno-literacki język.

Zespołu, który w niedościgniony  sposób zinterpretował piosenki A. Osieckiej i W. Młynarskiego – z  pełnym szacunkiem dla pierwowzorów.

Nadto zespołu, który przez te wszystkie lata zbudował ogromną więź ze słuchaczami, grając tysiące koncertów – od małych klubów po wielkie sale koncertowe.

To właśnie koncerty stały się znakiem rozpoznawczym „Raz, Dwa, Trzy” – jego swoistym DNA.

Jubileuszowymi koncertami właśnie – bez wielkich fet, akademii i transmisji, zespół pragnie uczcić wieloletnią przyjaźń ze swoją publicznością i wyrazić wdzięczność za to, że wiernie mu od lat towarzyszy.

Ten koncert to nie tylko muzyczne święto. To opowieść. O podróży w czasie, przez utwory, które nie starzeją się, bo dotyczą rzeczy wiecznych: miłości, wiary, samotności, nadziei. O muzyce, która nie narzuca się głośno, lecz zostaje z człowiekiem na długo – jak dobre słowo, jak spojrzenie przyjaciela.

To wieczór utkany z nut i poezji, z szacunku do słowa i dźwięku. Wieczór łączący pokolenia – zarówno wiernych fanów, jak i nowych słuchaczy, poszukujących w muzyce głębi i prawdy. Zespół, który od lat idzie swoją drogą – bez pośpiechu, bez szumu – zaprasza nas, by razem przeżyć ten moment.