Filharmonia Opolska - logo
68. Sezon Artystyczny
CHODŹ DO FILHARMONII
Repertuar
Strzałka w lewo Listopad 2019 Strzałka w prawo
powtśrczptsoni
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 1
19 czerwca 2020, piątek | 19:00
ZAKOŃCZENIE 68. SEZONU ARTYSTYCZNEGO
Beethoven 2020

Strefa I – 50 zł, 25 zł
Strefa II – 40 zł, 20 zł
Strefa III – 30 zł, 15 zł

Olga Pasiecznik – sopran
Monika Ledzion-Porczyńska – mezzosopran
Long Long – tenor
Jarosław Bręk – bas-baryton
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Opolskiej
Chór Narodowego Forum Muzyki im. W. Lutosławskiego we Wrocławiu
Agnieszka Franków-Żelazny – przygotowanie chóru
Przemysław Neumann – dyrygent

W programie:
Ludwig van Beethoven – IX Symfonia d-moll op. 125 (70')

O repertuarze:
Na kartach partytury IX Symfonii Beethovena widnieje następujący skład: podwójne flety, oboje, klarnety, fagoty, trąbki, trzy puzony, cztery rogi, kotły i kwintet smyczkowy. W czwartej części pięciolinii jest więcej; dochodzą flet piccolo, kontrafagot, trójkąt, talerze, bęben i… partie wokalne. Sopran, alt, tenor, baryton, chór. W 1824 roku taki aparat wykonawczy w kontekście symfonii był absolutnie niewiarygodny. Publiczność zgromadzona podczas premiery musiała być zaskoczona jeszcze jednym faktem: na scenie pojawił się on sam. Ludwig van Beethoven, od sześciu lat kompletnie głuchy. Stał na podium za plecami dyrygenta, który prowadził orkiestrę. Całym sobą przeżywał muzykę, obracał strony swoich nut. Nie mógł usłyszeć żywiołowego aplauzu publiczności po odegraniu ostatnich dźwięków finałowej Ody do radości. Gdy jednak zobaczył wiwatujących słuchaczy i podrzucane do góry w geście uznania nakrycia głowy – poczuł spełnienie. Być może czuł, że dzięki symfonii, która narodziła się i zabrzmiała w jego umyśle, trwale zapisze się w historii muzyki jako niedościgniony wzór twórcy tego gatunku, a w historii świata jako autor hymnu zjednoczonej Europy.

A to ciekawostka!
Beethoven nazywany jest jednym z największych kompozytorów w dziejach. Faktycznie, muzyka wiele zawdzięcza jego osiągnięciom. Powszechnie znany jest portret kompozytora autorstwa niemieckiego malarza, Josepha Carla Stielera. Ludwig ma na tym wizerunku rozwichrzone, szpakowate włosy, silne spojrzenie, stanowczo zaciśnięte usta i delikatne, zadbane dłonie. Może wydawać się pociągający. Słuchając jego wybitnych arcydzieł i mając w pamięci obraz Stielera trudno uwierzyć, że w rzeczywistości był niechlujnym ekscentrykiem o stu sześćdziesięciu centymetrach wzrostu i twarzy naznaczonej bliznami po ospie. Sam o sobie powiedział: Jestem taki brzydki, że żadna kobieta nie wyraziła dotąd chęci zostania moją żoną. A gdyby nawet znalazła się taka, to i tak nie ożeniłbym się z nią, bo nie lubię kobiet o złym guście.

Ten koncert polecamy szczególnie:
Każdemu. Dziewiąta Beethovena to arcydzieło wpisane na listę UNESCO – Pamięć Świata. Warto przynajmniej raz w życiu usłyszeć je na żywo, a poprzednia taka okazja w Opolu miała miejsce już kilkanaście lat temu.

Olga Pasiecznik (Pasichnyk) urodziła się na Ukrainie. Studia wokalne odbyła w Kijowskim Konserwatorium. W czasie studiów podyplomowych w Warszawskiej Akademii Muzycznej im. F. Chopina w 1992 roku zadebiutowała na scenie Warszawskiej Opery Kameralnej, a cztery lata później na scenie Thęatre des Champs-Elysćes w Paryżu jako Pamina w Czarodziejskim flecie Mozarta.

Fot. Andrzej Świetlik


Olga Pasiecznik – sopran

Ma na koncie ponad czterdzieści partii, m.in. w operach Monteverdiego, Glucka, Handla, Mozarta, Webera, Bizeta. Rossiniego, Verdiego, Pucciniego, Debussy’ego, Czajkowskiego oraz kompozytorów współczesnych zrealizowanych na najbardziej znanych i prestiżowych scenach świata, m. in. Opéra National de Paris - Opéra Bastille, Palais Garnier, Théâtre des Champs-Élysées, Théâtre Châtelet, Salle Pleyel (Paris), Concertgebouw (Amsterdam), Komische Oper Berlin, Berliner Konzerthaus, Berliner Philharmonic, Elbphilharmonie Hamburg, Teatro Real, Auditorio Nacional de Música (Madrid), Bayerische Staatsoper, Münchner Philharmonie, Palais des Beaux-Arts, Théâtre Royal de la Monnaie (Brussels), Theater an der Wien, Bregenzer Festspiele, Grand Théâtre de Genève, Finnish National Opera, Flemish Opera, Polish National Opera, Tokyo Suntory Hall. Role te przyniosły jej wielkie uznanie krytyki i publiczności. Występuje także w repertuarze kameralnym oraz w recitalach, z siostrą pianistką Natalią Pasiecznik, licznych koncertach oratoryjnych i symfonicznych w słynnych salach oncertowych we wszystkich niemal krajach Europy, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Chinach, Japonii i Australii. Wielokrotnie współpracowała z najwybitniejszymi orkiestrami wśród których Boston Symphony Orchestra (USA), Narodowa Orkiestra Symfoniczna Belgii, Orquestra Nacional de España i Orquesta Sinfónica de RTVE (Hiszpania), English Concert, Wiener Symphoniker, Orchestre Philharmonique de Radio France, Orchestre National de France, Les Musiciens du Louvre-Grenoble (Francja), Akademie für Alte Musik Berlin, Freiburger Barockorchester, Orkiestrą XVIII wieku, pod batutą takich mistrzów, jak m.in. Ivor Bolton, Frans Brüggen, Jean-Claude Casadesus, Marcus Creed, René Jacobs, Dmitri Jurowski, Roy Goodman, Christopher Hogwood, Heinz Holliger, Philippe Herreweghe, Jacek Kaspszyk, Kazimierz Kord, Jerzy Maksymiuk, Jean-Claude Malgoire, Marc Minkowski, Kazushi Ono, Andrew Parrott, Krzysztof Penderecki, Trevor Pinnock, Marcello Viotti, Antoni Wit, Massimo Zanetti. Jest laureatką międzynarodowych konkursów wokalnych w s’Hertogenbosch w Holandii, Mirjam Helin w Helsinkach oraz im. Królowej Elżbiety w Brukseli. Została wyróżniona także w Polsce - Paszportem tygodnika „Polityka” (1997), nagrodami polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyk za najlepsze nagrania solowe (1997, 2004), nagrodą Orfeusz festiwalu Warszawska Jesień (1999), Złotym Krzyżem Zasługi (2001) oraz Nagrodą im. A. Hiolskiego (2004) za najlepszą kobiecą rolę operową. W 2005 i 2010 roku została nominowana przez międzynarodowy magazyn operowy „Opernwelt” do tytułu „Najlepsza śpiewaczka sezonu artystycznego”. W 2011 artystka otrzymała doroczną Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a w 2012 została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. W swoim dorobku fonograficznym ma ponad 50 CD i DVD. które nagrała m.in. dla firm CD Accord, Dabringhaus und Grimm, Harmonia Mundi, Naxos i Opus 111.

 

fot. K. Karpati


Monika Ledzion-Porczyńska – mezzosopran

Edukację muzyczną rozpoczęła od nauki gry na skrzypcach. Ukończyła studia wokalne w Warszawskiej Akademii Muzycznej w klasie prof. Haliny Słonickiej (2000). Uczestniczyła w kursach mistrzowskich prowadzonych przez Rusko Ruskova i Stefanię Toczyską. Jeszcze jako studentka zadebiutowała w partii Opinii Publicznej w Orfeuszu w piekle Offenbacha w Teatrze Muzycznym „Roma”.

Po ukończeniu studiów została solistką Warszawskiej Opery Kameralnej, gdzie wykonywała następujące partie Mozartowskie: Geniusza Trzeciego i Trzeciej Damy w Czarodziejskim flecie, Dorabelli w Cosí fan tutte i Carmi w Betulia liberata, Sesto w Łaskawości Tytusa. Występowała tam także w partii Giulietty Kelbar w Dniu panowania Verdiego, Olgi w Eugeniuszu Onieginie Czajkowskiego i Karolki w Jenůfie Janáčka.

W repertuarze ma także partię Jadwigi w Strasznym dworze Moniuszki, którą zaśpiewała na zaproszenie Opery Krakowskiej w plenerowym przedstawieniu na Zamku Królewskim w Niepołomicach, a rok później na scenie Opery Nova w Bydgoszczy. W Krakowie można ją zobaczyć również w Tannhäuserze Wagnera w roli Venus.

Współpracuje z Teatrem Wielkim - Operą Narodową, gdzie wystąpiła m.in. jako: Polina w Damie pikowej Czajkowskiego, Bersi w Andrei Chénier, Maddalena w Rigoletcie Verdiego, Siebel w Fauście Gounoda, Druga Dama w Czarodziejskim flecie, w partii solowej w Zapiskach tego, który zniknął Janáčka, jako Olga w Onieginie Czajkowskiego, Druga Dama w spektaklu W krainie czarodziejskiego fletu na podstawie opery Mozarta , tylułwej Carmen w operze Bizeta, oraz jako Aza w Manru Paderewskiego.

. W Teatrze Wielkim w Poznaniu wystąpiła jako Dorabella w Cosí fan tutte w reżyserii Grzegorza Jarzyny. Zaśpiewała partię Azy podczas premiery Manru Paderewskiego w Opera Nova. Spektakl ten zainaugurował obchody 50-lecia bydgoskiej opery i został wydany na DVD. W ramach Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień” wzięła udział w prawykonaniu scenicznym opery Iwona, księżniczka Burgunda Krauzego.

Od kilku lat z powodzeniem kreuje rolę Carmen w Operze Krakowskiej, Operze Bydgoskiej, Operze Bałtyckiej, Teatrze Wielkim w Łodzi, Teatrze Wielkim w Poznaniu i Operze Podlaskiej.

Od 2017 roku jest solistką Polskiej Opery Królewskiej , gdzie występuje w Strasznym Dworze Moniuszki w partii Jadwigi.

Występuje również w repertuarze oratoryjno-kantatowym i pieśniarskim. Współpracuje z Filharmonią Narodową, Poznańską, Bałtycką, Krakowską, Pomorską, Podkarpacką, wykonując Stabat Mater Pergolesiego i  Rossiniego, Mszę koronacyjną i Requiem Mozarta oraz IX symfonię Beethovena. Śpiewała pieśni Brahmsa, R. Straussa, Schuberta, Schumanna, Mahlera, Czajkowskiego, Rachmaninowa, Moniuszki i Chopina.

Brała udział w wykonaniu Polskiego Requiem Pendereckiego na koncercie finałowym I Festiwalu Muzyki Polskiej zarejestrowanym przez Polskie Radio.W 2018 roku dokonała dwóch nagrań dla Instytutu Fryderyka Chopina: Halki w wersji włoskojęzycznej (dyr. Fabio Biondi, orkiestra Europa Galante) oraz Strasznego dworu Stanisława Moniuszki (dyr. Grzegorz Nowak, Orkiestra XVIII wieku).

Współpracowała z wybitnymi dyrygentami, m.in. z: Kazimierzem Kordem, Tadeuszem Kozłowskim, Andrzejem Straszyńskim, Tadeuszem Strugałą, Grzegorzem Nowakiem, Łukaszem Borowiczem, Marcinem Nałęcz-Niesiołowskim, Bassemem Akikim, Jerzym Maksymiukiem, Gabrielem Chmurą oraz reżyserami: Ryszardem Perytem, Laco Adamikiem, Mariuszem Trelińskim, Grzegorzem Jarzyną, Achimem Freyerem, Robertem Wilsonem i Markiem Weissem.

 

Patronat medialny:



Współpraca redakcyjna:

Projekt i realizacja: netkoncept.com