Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Karol Mossakowski – organy
Jakub Chrenowicz – dyrygent

W programie:
Zoltán Kodály – Tańce z Galanty (16’)
Marcel Dupre – Cortege and Litany op. 19 nr 2 (7′)
Samuel Barber – Toccata festiva op. 36 na organy i orkiestrę (15′)
Witold Lutosławski – Wariacje na temat Paganiniego (wersja na organy i orkiestrę) (9′)
Felix Mendelssohn-Bartholdy – IV Symfonia A-dur op. 90 Włoska

Zapraszamy do świata dźwięków, które poruszają wyobraźnię i zostają w pamięci na długo po wybrzmieniu ostatniego akordu. Koncert prezentuje wielobarwny program, w którym symfoniczny rozmach przeplata się z wirtuozerią organową. Każdy z utworów maluje inny pejzaż, a razem tworzą wielobarwną mozaikę muzycznych światów.

Na scenie Filharmonii Opolskiej wybrzmi utwór Tańce z Galanty Zoltána Kodálya, który inspirowany  jest węgierskimi tradycjami ludowym, oparty na melodiach cygańskich, jakie kompozytor poznał we wczesnej młodości. Kompozycja zachwyca żywiołowością, barwną orkiestracją i wyrazistym rytmem. To dźwiękowy taniec pamięci – żywy, pełen temperamentu i folklorystycznego kolorytu. Porywa, rozgrzewa i natychmiast wciąga w koncertową atmosferę.

W Cortège et Litanie op. 19 nr 2 Marcela Dupré następuje zmiana perspektywy. Uroczysty pochód i narastająca, niemal hipnotyczna modlitwa budują napięcie i skupienie, pozwalając na chwilę oddechu i refleksji. To muzyka, która powoli prowadzi słuchacza ku coraz silniejszym emocjom, a jednocześnie ukazuje duchowy wymiar francuskiej tradycji organowej.

Toccata festiva op. 36 Samuela Barbera rozbłyska niczym dźwiękowy fajerwerk. Organy i orkiestra wchodzą w dialog pełen blasku, energii i monumentalnego rozmachu. Bogactwo brzmienia i wirtuozowska partia solowa robią ogromne wrażenie, czyniąc ten utwór jednym z najbardziej ekscytujących momentów wieczoru.

W dalszej części koncertu usłyszymy Wariacje na temat Paganiniego Witolda Lutosławskiego w wersji na organy i orkiestrę. To błyskotliwa kompozycja, w której wirtuozeria nabiera ironicznego uśmiechu. Znany temat ukazany zostaje w serii niezwykle pomysłowych odsłon – lekkich, dowcipnych, czasem ostrych w wyrazie. To muzyczna gra intelektu i wyobraźni, która bawi, zaskakuje i daje autentyczną przyjemność słuchania.

Finałem wieczoru będzie IV Symfonia A-dur „Włoska” op. 90 Felixa Mendelssohna-Bartholdy’ego – dzieło, które od pierwszych taktów emanuje światłem, ruchem i nieposkromioną radością. Inspirowana podróżą kompozytora do Italii, symfonia ta jest muzycznym zapisem zachwytu nad krajobrazem, kolorem i rytmem południa Europy. Po intensywnych emocjach oraz monumentalnych brzmieniach, „Włoska” symfonia przynosi poczucie lekkości i świeżości, zamykając koncert radosnym, pełnym blasku akcentem.

Wirtuozeria, bogactwo orkiestrowych barw oraz wyjątkowa rola organów sprawiają, że koncert ten jest wydarzeniem o wyraźnie odświętnym charakterze. To wieczór, który nie kończy się wraz z ostatnim akordem. Pozostawia po sobie energię, emocje i chęć powrotu – do muzyki, do sali koncertowej i do kolejnych artystycznych spotkań.

Karol Mossakowski – organy

Artysta znany zarówno ze swoich interpretacji, jak i umiejętności improwizatorskich. Jest organistą tytularnym kościoła Saint-Sulpice w Paryżu i profesorem improwizacji w Musikene w San Sebastián. Jest również artystą rezydentem Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, a w latach 2019–2022 współpracował w tej samej roli z Radio France w Paryżu.

Zdobył pierwszą nagrodę Międzynarodowego Konkursu Muzycznego Praska Wiosna oraz Grand Prix de Chartres. Jest laureatem nagród Koryfeusz Muzyki Polskiej i International Classical Music Awards.

Koncertował w takich miejscach, jak Philharmonie de Paris, Auditorium de Radio France, Pałac Sztuk w Budapeszcie (MÜPA), Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu, NOSPR w Katowicach, Auditorium Maurice-Ravel w Lyonie, Filharmonia Narodowa w Warszawie, Teatr Maryjski w Sankt Petersburgu, Auditorio Nacional de Música w Madrycie, Bozar w Brukseli, Palais Montcalm w Quebecu, Konzerthalle w Bambergu, Dresdner Philharmonie, katedry w Paryżu, Berlinie, Kolonii, Wiedniu, Mediolanie. Występował z Orchestre Philharmonique de Radio France, Orchestre National de France, NFM Filharmonią Wrocławską, Orkiestrą Filharmonii Narodowej czy Odense Symphony Orchestra pod batutą takich dyrygentów, jak Myung-Whun Chung, Kent Nagano, Mikko Franck, Fabien Gabel, Giancarlo Guerrero, Cristian Măcelaru i Lawrence Foster.

W 2021 roku ukazał się pierwszy solowy album organisty – Rivages, z utworami Bacha, Mozarta, Mendelssohna i Liszta połączonymi improwizacjami; zostały wydany przez Tempéraments, wytwórnię Radio France. W 2023 roku ukazał się drugi album artysty z koncertami Francisa Poulenca i Josepha Jongena nagrany z NFM Filharmonią Wrocławską i Giancarlo Guerrero.

Karol Mossakowski naukę gry na fortepianie i organach rozpoczął u ojca w wieku trzech lat. Po studiach muzycznych w Poznaniu u Elżbiety Karolak i Jarosława Tarnawskiego kształcił się w klasach organów, improwizacji i kompozycji Konserwatorium Paryskiego pod kierunkiem Oliviera Latry’ego, Michela Bouvarda, Thierry’ego Escaicha i Philippe’a Lefebvre’a.