Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Jarosław Nadrzycki – skrzypce
Jakub Chrenowicz – dyrygent

W programie:
Henryk Wieniawski – II Koncert skrzypcowy d-moll [22′]
Henryk Wieniawski – Wariacje na temat własny [15′]
Henryk Wieniawski – Polonez D-dur [7′]

Henryk Wieniawski to jeden z najbardziej imponujących skrzypków XIX wieku – wirtuoz, który całym sercem czuł ducha muzyki. Jego niezwykły talent ujawnił się już w dzieciństwie – do paryskiego konserwatorium przyjęto go w wieku zaledwie ośmiu lat. Dzieła Henryka Wieniawskiego do dziś cieszą się niesłabnącą popularnością. Najlepszym dowodem trwałości dorobku kompozytora jest fakt, że II Koncert skrzypcowy d-moll do dziś pojawia się w repertuarach największych filharmonii świata – od Nowego Jorku po Tokio, a jego etiudy-kaprysy nadal wchodzą w skład programów nauczania w konserwatoriach na całym świecie, kształcąc kolejne pokolenia skrzypków. Jego imię co pięć lat zbiera setki młodych wirtuozów w Poznaniu, na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego.

II Koncert skrzypcowy d-moll odchodzi od rywalizującego charakteru koncertu na rzecz spójnego dialogu pomiędzy orkiestrą a skrzypcami. Dzieło wprowadza ciche, niemalże słodkie brzmienie instrumentu solowego, które stopniowo przeradza się w romantyczną pieśń. Druga część koncertu została napisana w taki sposób, aby skrzypce naśladowały ludzki głos poprzez odpowiednią artykulację, barwę i melodię. Kulminacyjna część utworu daje soliście przestrzeń do popisu w szybkich przebiegach i rytmach wymagających wirtuozerskich umiejętności.

Wariacje na temat własny Henryka Wieniawskiego ukazują słuchaczowi, jak jedna melodia potrafi wyrazić ogrom różnych emocji i znaczeń. Każda kolejna wariacja tematu odkrywa inny sens poprzez rytm, fakturę i barwę wykonawczą. Kompozycja ta łączy ze sobą dwa równoległe światy – lirykę i wirtuozerię – ukazując nie tylko swoją wartość artystyczną, ale również popis nienagannej techniki gry.

Polonez D-dur op. 4 Henryka Wieniawskiego znany jest również jako Polonaise brillante. Nazwa ta odnosi się do obecnego w muzyce romantycznej stylu brillante, charakteryzującego się figuracyjną wirtuozerią oraz sentymentalną kantyleną. Połączenie dostojnego rytmu poloneza, śpiewnej melodyki i błyskotliwej wirtuozerii sprawia, że Polonez D-dur pozostaje jednym z najbardziej efektownych i rozpoznawalnych dzieł Henryka Wieniawskiego.

Partner wydarzenia: