Strefa I – 59 zł, 49 zł
Strefa II – 49 zł, 39 zł
Strefa III – 39 zł, 33 zł
Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Elia Cecino – fortepian
Jan Miłosz Zarzycki – dyrygent
W programie:
Ludwig van Beethoven – V Koncert fortepianowy Es-dur op. 73 Cesarski [43′]
Przerwa [20′]
Edvard Grieg – Tańce norweskie op. 35 [20′]
Bolesław Szabelski – Concerto Grosso [20′]
V Koncert fortepianowy Ludwiga van Beethovena jest ostatnim dziełem kompozytora z tego gatunku. Utwór ten powstawał w cieniu dramatycznych okoliczności 1809 roku, gdy wojska Napoleona oblegały Wiedeń. Atmosfera wojny i napięcia politycznego znalazła odzwierciedlenie w muzyce Beethovena, który w tym czasie przeżywał głęboki sprzeciw wobec działań francuskiego cesarza. W partyturze zachował się zapis wyrażający nadzieję na odwet Austrii – „Niech Austria mu odpłaci!”, będący świadectwem emocji towarzyszących kompozytorowi w czasie powstawania dzieła. Mimo tak osobistego charakteru, utwór nigdy nie został wykonany publicznie przez kompozytora ze względu na jego postępującą głuchotę. Martwiąc się o odpowiednie wykonanie dzieła przez innych solistów, Beethoven postanowił jednoznacznie zapisać wszystkie solowe kadencje fortepianu, nie zostawiając nawet cienia szansy na improwizację. Chciał bowiem, aby ten utwór był interpretowany w taki sposób, w jaki sam go stworzył.
Zainspirowany Tańcami słowiańskimi Dvořáka i Tańcami węgierskimi Brahmsa, Edvard Grieg stworzył własne narodowe dzieło – Tańce norweskie. Kompozytor nie chciał jednak, aby jego utwór był jedynie stylizowany folklorem. Sięgnął po autentyczne melodie ludowe, oddając ukłon w stronę kulturowej spuścizny przodków. Właśnie dlatego słuchacz może poczuć się jak uczestnik spotkania z żywą historią Półwyspu Skandynawskiego, jego kulturą i społecznością.
Concerto Grosso powstało w neoklasycznym okresie twórczości Bolesława Szabelskiego. Mimo tytułu nawiązującego do barokowej formy koncertującej, utwór zaskakuje słuchacza – Szabelski celowo rezygnuje z klasycznego schematu concerto grosso, nastawionego na współzawodnictwo partii instrumentu solowego z partią orkiestry (concertino vs tutti), na rzecz nowocześniejszego przeciwstawienia koncertujących grup instrumentalnych i partii solowych. Dzieło zdobyło na tyle duże uznanie, że w 1976 roku doczekało się baletowej inscenizacji w Teatrze Wielkim w Łodzi.
Elia Cecino – fortepian
„Autentyczny impuls muzyczny i szczerość, które podziwiam u tego pianisty, ożywiły muzykę w przekonujący i przyjemny sposób.” (Gramophone)
Elia Cecino jest pierwszym włoskim zwycięzcą Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. José Iturbi w Walencji, gdzie jury pod przewodnictwem Joaquína Achúcarro przyznało mu również nagrodę specjalną za najlepsze wykonanie koncertu L. van Beethovena (op. 58) oraz nagrodę specjalną za najlepszą interpretację muzyki F. Chopina (Sonata op. 35).
Jest laureatem konkursów w Nowym Orleanie, Jamesa Mottrama (Manchester) i Ricarda Viñesa (Lleida), a także Konkursu Rubinsteina w Tel Awiwie, nagrody Vendome w Nowym Jorku oraz Konkursu im. I.J. Paderewskiego w Bydgoszczy. Niedawno został półfinalistą Konkursu im. Van Cliburna w Fort Worth.
Jego album Brahms Piano Works (IBS Classical, 2025) otrzymał pięciogwiazdkowe recenzje w magazynach „Musica” i „Classic Voice”. Wkrótce ukaże się płyta CD poświęcona R. Schumannowi. Jego wcześniejsze nagrania obejmują płytę CD dla wytwórni Suonare Records oraz monografię poświęconą F. Chopinowi dla wytwórni OnClassical. Po zrealizowaniu tych projektów Elia zainicjował akcję charytatywną: w październiku 2023 roku, dzięki dochodom ze sprzedaży płyt, podarował fortepian stowarzyszeniu Kinder in Not, które prowadzi sierociniec w Bukareszcie, wspierając muzyczny rozwój dzieci.
Niektóre z jego występów i wywiadów były transmitowane przez stacje radiowe, takie jak Classic FM, Classical New Orleans, Radio Catalunya i RAI Radio 3. Wystąpił również w pierwszej włoskiej edycji programu telewizyjnego Rai 1 Prodigi, wspierającego UNICEF.
Występował jako solista z Royal Liverpool Philharmonic Orchestra, Orchestra del Teatro La Fenice, Louisiana Philharmonic Orchestra, Orquesta de València, Orquesta Sinfónica de Galicia, Simfònica del Vallès, Orkiestrą Symfoniczną w Düsseldorfie, Sichuan Philharmonic Orchestra, Israel Philharmonic Orchestra oraz Orchestra Sinfonica di Milano, współpracując z dyrygentami takimi jak Oleg Caetani, Riccardo Frizza, Diego Ceretta, Yoel Levi, Joshua Weilerstein, Carlos Miguel Prieto, Timothy Muffitt, Thomas Wilkins, Xavier Puig i Álvaro Albiach.
Od 2014 roku Elia występuje z recitalami, często kształtując swoje programy poprzez interdyscyplinarne narracje mające na celu zaangażowanie różnorodnej publiczności. Wykonał światowe premiery utworów współczesnych kompozytorów, takich jak Coll, Sciortino i Vacchi, a także eksperymentował w dziedzinie muzyki elektronicznej.
Występował m.in. w Merkin Hall w Nowym Jorku, Orpheum Theater w Nowym Orleanie, Palau de la Música Catalana w Barcelonie, Laeiszhalle w Hamburgu, Künstlerhaus w Monachium, Ehrbar Saal w Wiedniu, Charles Bronfman Auditorium w Tel Awiwie, Teatro La Fenice w Wenecji, Teatro Massimo w Palermo, Teatro Sannazaro w Neapolu oraz Auditorium Cariplo w Mediolanie.
Oprócz kariery solowej Elia jest również aktywnym kameralistą, współpracującym z takimi artystami jak Ning Feng, Mario Brunello, Cosmos Quartet oraz Trio Boccherini.
Urodzony w Treviso w 2001 roku, Elia rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku dziewięciu lat pod kierunkiem Maddaleny De Facci, a w wieku siedemnastu lat ukończył Konserwatorium w Cesenie jako wolny słuchacz z najwyższymi wyróżnieniami. W następnym roku wygrał 36. edycję konkursu Premio
Venezia, przeznaczonego dla najlepszych absolwentów włoskich konserwatoriów. Następnie doskonalił swoje umiejętności pod kierunkiem Andrzeja Jasińskiego, Eliso Virsaladze i Borisa Bermana, a obecnie studiuje w Hochschule w Hanowerze u Arie Vardi.
W 2022 roku został wybrany przez Murraya Perahię do udziału w kursie mistrzowskim poświęconym Beethovenowi, zorganizowanym przez wydawnictwo Henle Verlag.
Elia Cecino jest współzałożycielem i dyrektorem artystycznym festiwalu Sile Classica – Living music in flow, stworzonego przez młodych muzyków i studentów w celu promowania nowatorskich projektów artystycznych w ich rodzinnym regionie.
Jan Miłosz Zarzycki – dyrygent
Dyrektor naczelny i artystyczny Filharmonii Kameralnej im. Witolda Lutosławskiego w Łomży, profesor Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, finalista i laureat międzynarodowych konkursów muzycznych we Włoszech, w Hiszpanii i na Węgrzech.
W roku 1994 uzyskał dyplom z wyróżnieniem w klasie dyrygentury Marka Pijarowskiego we Wrocławiu, studia dyrygenckie uzupełniał w Wiedniu i w Berlinie. Jest również absolwentem wydziału instrumentalnego Akademii Muzycznej w Katowicach (1990 r.), jako skrzypek jest laureatem licznych konkursów muzycznych. Ukończył też Podyplomowe Studia Menedżerskie dla Twórców, Artystów i Animatorów Kultury na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego.
W kwietniu 1994 r. zajął ex aequo I miejsce, a także otrzymał trzy nagrody pozaregulaminowe (w tym – nagrodę orkiestry) w I Ogólnopolskim Przeglądzie Młodych Dyrygentów im. W. Lutosławskiego w Białymstoku. W roku 1997 otrzymał III nagrodę na VII Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. A. Toscaniniego w Parmie, w rezultacie konkursu odbył tournée koncertowe po Włoszech z Orkiestrą Symfoniczną Emilii Romanii im. A. Toscaniniego.
Dyrygował wszystkimi orkiestrami filharmonicznymi w Polsce. Współpracował z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach (jako asystent Antoniego Wita), orkiestrą Sinfonia Varsovia, Państwową Operą we Wrocławiu, Warszawską Operą Kameralną. Koncertował w wielu krajach Europy, a także w Azji i Ameryce Północnej.
Od 2015 roku jest profesorem w Katedrze Dyrygentury Uniwersytetu Muzycznego F. Chopina w Warszawie a od 2024 – dziekanem Wydziału Dyrygentury Symfoniczno-Operowej. Prowadził kursy mistrzowskie m.in. na Universität für Musik und darstellende Kunst Wien, w Conservatorio Musica Verdi Milano, Musikene – Centro Superior de Música del País Vasco, Conservatorio Vincenzo Bellini, Conservatorio di Musica F. A. Bonporti di Trento. Zasiadał w jury wielu międzynarodowych konkursów muzycznych, m.in. Concorso Citta’ di Brescia-Giancarlo Facchinetti, European Union Competition for Orchestra Conductors, Almería International Conducting Competition, Sergey Kussewitzky International Conducting Competition, Call for Score Florence, European Creative Contest Euregio Klassika, Arthur Nikisch Conducting Competition.
Ma w swoim dorobku dwadzieścia sześć nagranych płyty CD, nagrodę FRYDERYK 2019 i szereg nominacji do tej nagrody oraz do nagrody Classical Music Awards.
W 2008 roku Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego uhonorował go Nagrodą Specjalną w uznaniu nieocenionych zasług dla polskiej kultury muzycznej, w roku 2011 – dyplomem za wybitne dokonania na rzecz dziedzictwa Fryderyka Chopina, w roku 2013 – Brązowym, w 2023 – srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, a w 2026 – nagrodą za osiągnięcia artystyczne. W 2026 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał też Nagrodę Marszałka Województwa Podlaskiego za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania i ochrony kultury oraz dwukrotnie – Nagrodę Prezydenta Łomży za szczególne dokonania w dziedzinie kultury (2016 i 2023). W 2014 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadał mu tytuł profesora sztuk muzycznych. Laureat statuetki Muzycznego Orła na II Międzynarodowym Konkursie „Muzyczne Orły” w kategorii Dyrygent za wybitne osiągnięcia w dyscyplinie artystycznej sztuki muzyczne zrealizowane w 2021 roku, Złotego Dyplomu w kategorii Prawykonanie (2022) oraz dwóch Srebrnych Dyplomów w kategoriach: płyta fonograficzna oraz wydarzenie muzyczne (2023) w III i IV edycji Międzynarodowego Konkursu „Muzyczne Orły”.
