Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Opolskiej
Amelia Maszońska – skrzypce
Rafał Kłoczko – dyrygent

W programie:
Jean Sibelius – Spring Song op. 16
Antonio Vivaldi – Koncert nr 1 E-dur Wiosna RV 269
Astor Piazzolla – Wiosna (Primavera Porteña)
Robert Schumann – I Symfonia B-dur op. 38 Wiosenna

Koncert realizowany w ramach programu  filharmonia / ostrożnie, wciąga!!!
Program współorganizuje Instytut Muzyki i Tańca.
Realizacja programu na terenie Województwa Opolskiego została objęta honorowym patronatem Opolskiego Kuratora Oświaty 

Finlandia, Włochy, Argentyna i Niemcy. Jak brzmi wiosna w sercach kompozytorów pochodzących z tych państw? Możemy się o tym przekonać na własne uszy, wiosna bowiem wyjątkowo motywuje twórców do działania – niezależnie od szerokości geograficznej.

Publiczność Filharmonii Opolskiej pamięta być może cykl Music of the Night i jego wiosenny finał. Zabrzmiało wtedy jedenaście wybranych utworów – pomysłów było jednak znacznie więcej, a regularny, piątkowy koncert symfoniczny pod znakiem wiosny może być miejscem i momentem ich prezentacji.

Wieczór otworzy Spring Song Jeana Sibeliusa, krótki poemat symfoniczny z 1894 roku. Początkowo Sibelius określił swoją kompozycję Improwizacją na orkiestrę – i ten pierwotny tytuł dobrze oddaje jej charakter. Poemat brzmi bowiem bardzo naturalnie, płynie w sposób potoczysty i niewymuszony, tak, jakby wszystkie jego takty powstały w jednej chwili,
za jednym pociągnięciem pióra po pięciolinii. W przeciwieństwie do innych prac Sibeliusa ma pozytywny, pełen światła wydźwięk, podkreślony ciepłym i donośnym brzmieniem dzwonów w kulminacji.

Wiosna z Le quattro stagioni Antonio Vivaldiego z pewnością zajmuje wysoką pozycję na liście najbardziej rozpoznawalnych fragmentów muzyki zwanej poważną. Ale już niewielkie grono miłośników muzyki dawnej wie, że cały cykl Czterech pór roku pochodzi z większego zbioru, zatytułowanego Il cimento dell’armonia e dell’inventione co oznacza Spór między harmonią a wyobraźnią. Czy taki spór toczył Vivaldi? Czy efekty dźwiękonaśladowcze, choć doskonale imitujące naturę, były tym czego spodziewali się usłyszeć osiemnastowieczni Włosi?

Wyobraźni niewątpliwie nie brakowało także Astorowi Piazzolli. Vivaldi to przyroda i natura – Piazzolla to miasto, port, ludzie, twarze, błyski w oczach, zbliżenia na zmarszczki i piegi. Mimo tej zasadniczej różnicy – to wciąż wiosna. Trochę bardziej nieoczywista, zabrudzona, może nawet szemrana – ale bezdyskusyjnie wiosna.

I Symfonię B-dur, Wiosenną, Robert Schumann napisał w 1841 roku, niedługo po ślubie z ukochaną Klarą. Jest to więc czas debiutu w roli męża i czas debiutu świetnego pianisty jako kompozytora muzyki symfonicznej. Dzieło brzmi na wskroś klasycznie i mogłoby być elementem muzycznej pierwszej pomocy: pierwsza część przynosi uśmiech i radość, druga – spokój, trzecia wzbudza ducha walki, a finał ukazuje coś na kształt wewnętrznej walki i słonecznego, wiosennego zwycięstwa.

(MK)

Amelia Maszońska przez recenzentów zaliczana jest do najlepszych skrzypków młodego pokolenia. Podkreślają oni jej talent, wrażliwość muzyczną, walory interpretacyjne. Te zalety oraz ciągła praca młodej artystki nad doskonaleniem warsztatu muzycznego zaowocowały nagrodami, stypendiami i możliwością koncertowania z najlepszymi. Rozpoczęła naukę gry na skrzypcach w wieku 6 lat w Państwowej Szkole Muzycznej w Zielonej Górze. W 2008 roku kontynuowała naukę gry w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu w klasie skrzypiec prof. Jadwigi Kaliszewskiej oraz mgr Kariny Gidaszewskiej. W roku 2017 z wyróżnieniem ukończyła Akademię Muzyczną im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu w klasie prof. Bartosza Bryły i as. Jarosława Nadrzyckiego. W roku 2017 rozpoczęła studia solistyczne w Hochschule der Künste Bern w klasie prof. Moniki Urbaniak – Lisik, gdzie równocześnie wraz z Affetto Piano Trio realizuje studia kameralne u prof. Patricka Judta oraz prof. Tomasza Herbuta.

Umiejętności instrumentalne doskonaliła na międzynarodowych kursach muzycznych, prowadzonych przez największe autorytety w dziedzinie gry na skrzypcach, m.in.: Zakhar Bron, Pavel Vernikov, Bartłomiej Nizioł, Oleg Kaskiv, Xiaoming Wang, Monika Urbaniak- Lisik czy Frantisek Novotny. Artystka ma już za sobą koncerty w wielu krajach Europy m.in. w Szwajcarii, Niemczech, Bułgarii, Rumunii czy na Węgrzech.

Koncertowała jako solistka z wieloma orkiestrami w kraju i w Europie m.in.: Brno Philharmony Orchestra, Staatstheater Cottbus Philharmonisches, Gyor Symphony Orchestra, Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia „Amadeus”, NFM Filharmonią Wrocławską, Filharmonią Poznańską, Filharmonią Śląską, Śląską Orkiestrą Kameralną czy Filharmonią Zielonogórską. Jako solistka i kameralistka występowała z tak znakomitymi artystami jak Antoni Wit, Tadeusz Strugała, Soyoung Yoon, Bartłomiej Nizioł, Monika Urbaniak- Lisik, Dorota Siuda, Vladimir Bukac czy Daniel Pezzotti.

Nagrodzona Medalem Młodej Sztuki 2017-Głosu Wielkopolskiego.
Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz fundacji YAMAHA.

Amelia Maszońska jest laureatką wielu nagród konkursów ogólnopolskich jak i międzynarodowych m.in.:
– III Nagroda na Rahn Musikpreis 2018 w Zurichu, Szwajcaria
– Grand Prix – Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Koncercie Roku 2017 w Szczecinie
– Półfinalistka XV Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. H. Wieniawskiego
w Poznaniu oraz laureatka 5 nagród pozaregulaminowych, w tym nagrody Wandy Wiłkomirskiej za najlepsze wykonanie utworu K. Szymanowskiego
– Grand Prix na VI Music Festival & Masterclass w Pile
– II Nagroda na 21 Międzynarodowym Konkursie Skrzypowym im. Leosa Janacka w Brnie i nagroda specjalna za najlepsze wykonanie utworu L. Janacka
– III nagroda na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Carla Flescha na Węgrzech
– III nagroda na I Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. G. Bacewicz w Łodzi
– Wyróżnienie na V Międzynarodowym Konkursie na Skrzypce Solo im. T. Wrońskiego w Warszawie

Rafał Kłoczko – dyrygent, kompozytor, teoretyk muzyki; kształcił się na Akademii Muzycznej w Gdańsku, w Krakowie oraz na Universität für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu. Sztuki dyrygenckiej uczył się pod okiem m.in. R. Delekty, W. Michniewskiego, J. Przybylskiego, M. Guidariniego, J. Kaspszyka, C. Mettersa. Zdobywca m.in. pierwszego wyróżnienia na konkursie dyrygenckim w Białymstoku czy II miejsca na konkursie w Londynie. Został laureatem prestiżowych programów Instytutu Muzyki i Tańca, jak „dyrygent-rezydent” i „kompozytor-rezydent”. Związany jest na stałe z Akademią Operową przy TW-ON w Warszawie, zespołem Cappella Gedanensis i Pomorskim Towarzystwem Muzycznym. Poprowadził już kilkaset koncertów kameralnych i symfonicznych, a także – również jako kierownik muzyczny – kilkanaście tytułów operowych; w tym dzieła takie jak Il Trittico G. Pucciniego, Cosí fan tutte W.A. Mozarta czy polską prapremierę Franceski da Rimini S. Rachmaninowa. Szczególnym zainteresowaniem darzy operę, dlatego też swój doktorat poświęcił zapomnianemu dziełu L. Różyckiego Eros i Psyche, do którego wykonania doprowadził w 2015 r. w Operze Bałtyckiej w Gdańsku, by dwa lata później jako asystent Maestro Grzegorza Nowaka przygotowywać to dzieło w Teatrze Wielkim-Operze Narodowej w Warszawie. Współpracował również z Maestro Michałem Klauzą (Opera Bałtycka, D. Szostakowicz – Gracze), Maestro Łukaszem Borowiczem (Teatr Wielki w Łodzi, A. Tansman – La Toison d’Or) oraz Maestro Friedrichem Haiderem (Warszawska Opera Kameralna, W.A. Mozart – Cosí fan tutte). W roku 2018 jako asystent Maestro Bassema Akiki rozpoczął współpracę z Operą Królewską La Monnaie w Brukseli oraz z Festiwalem Aix-en-Provence. Aktywnie działa również jako kompozytor. Jego utwory i orkiestracje wykonywane były w Musikverein w Wiedniu, na Tokyo Spring Festival, na koncertach Polskiej Orkiestry Radiowej, Orkiestry Teatru Wielkiego-Opery Narodowej w Warszawie i in. Rafał Kłoczko został uhonorowany szeregiem stypendiów i nagród artystycznych, w tym również Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego czy Młoda Polska. Za jedno z najważniejszych osiągnięć uznać należy fakt, iż jako pierwszy Polak pełnił funkcję asystenta dyrygenta przy Filharmonikach Wiedeńskich w ramach festiwalu Salzburger Festspiele 2016, by rok później rozpocząć staż dyrygencki w Operze Wiedeńskiej.

Materiały własne artystów.