Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Poznański Chór Chłopięcy
Jacek Sykulski  – przygotowanie chóru
Karol Kozłowski – tenor (Ewangelista)
Sebastian Szumski – bas (Jezus)
Sonia Dettlaff – sopran
Katarzyna Szymkowiak – alt
Marcin Hutek – baryton
Jakub Chrenowicz  – dyrygent

W programie:
Jan Sebastian Bach – Pasja wg św. Mateusza BWV 244 (170’)

Pasja według św. Mateusza to jedna z dwóch w pełni zachowanych pasji autorstwa Johanna Sebastiana Bacha. Utwór ten należy do najważniejszych dzieł muzyki barokowej. Bach połączył w niej mistrzowski kunszt kompozytorski z głęboką symboliką muzyczną, teologiczną refleksją oraz niezwykle sugestywnym wyrażaniem emocji. Pasja ta powstała w czasach, gdy Bach pełnił funkcję kantora w Lipsku. Miała ona charakter dwuczęściowego nabożeństwa wielkopiątkowego, podczas którego pomiędzy dwiema częściami wygłaszano kazanie nawiązujące do wydarzeń Męki Pańskiej.

Część I opisuje historie poprzedzające śmierć Chrystusa – spisek Judasza, namaszczenie w Betanii, Ostatnią Wieczerzę, zapowiedź zdrady, modlitwę w Ogrodzie Getsemani oraz pojmanie Jezusa. Część II z kolei opowiada o Jego męce – od przesłuchania przed Sanhedrynem, przez sąd Piłata, drogę krzyżową, śmierć Chrystusa i złożenie Jego ciała do grobu. Każda z części zawiera różne formy muzyczne, takie jak recytatywy, arie, chóry i chorały, które pełnią odrębne role w całej historii.

Bach stosuje silne kontrasty pomiędzy narracyjnymi recytatywami, emocjonalnymi ariami i wspólnotowymi chorałami. Muzyka towarzysząca wydarzeniom Pasji pełni nie tylko funkcję ilustracyjną, ale przede wszystkim stanowi komentarz teologiczny, skłaniający do głębokiej refleksji duchowej. Utwór ten ma charakter medytacji nad cierpieniem i odkupieniem, podkreślając sens ofiary Chrystusa i rolę, jaką odegrali w niej ludzie. Chociaż tekst „Ewangelii według św. Mateusza”  stanowi podstawę literacką dzieła, utwór dopełniają refleksyjne libretta Christiana Friedricha Henriciego (Picandera) oraz chorały luterańskie, będące głosem wspólnoty wiernych.

Całość Pasji przepełniona jest symboliką tonalną, instrumentalną i liczbową. Bach posługuje się charakterystyczną dla muzyki barokowej teorią afektów, opisującą zasady kształtowania melodii w taki sposób, aby w pełni oddawała emocje przekazywane w utworze. Pasja nie jest jedynie utworem zawierającym słowa Ewangelii, lecz teologiczną interpretacją biblijnych wydarzeń. Pierwszy chór odgrywa tutaj rolę Córy Syjonu, opisującej wydarzenia Męki Pańskiej, natomiast drugi można utożsamiać z głosem wiernych stawiających pytania skłaniające słuchacza do refleksji. Istnieją również liczne interpretacje numerologiczne dzieła, łączące chociażby liczbę grup nut odpowiadających numerom psalmów o trzęsieniu ziemi ze sceną, w której na Golgocie zatrzęsła się ziemia, czy nawet wskazujące na łączną liczbę 365 słów wypowiedzianych przez Jezusa jako symbol Jego obecności w każdym dniu życia człowieka.