Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Jakub Jakowicz – skrzypce
Jakub Montewka – dyrygent

W programie:
Claude Debussy – Preludium do Popołudnia fauna (10’)
Karol Szymanowski – I Koncert skrzypcowy op. 35 (26’)
Ludwig van Beethoven – VII Symfonia A-dur op. 92 (38’)

Realizacja koncertu przy współpracy z Polskim Wydawnictwem Muzycznym w ramach projektu TUTTI.pl promującego wykonawstwo muzyki polskiej.

To czego dokonał na gruncie malarstwa Claude Monet, w muzyce stało się udziałem Claude’a Debussy’ego. Dążył on do prostoty wyrazu, przejrzystości konstrukcji, klarowności formy. W samej zaś melodyce szukał przede wszystkim ulotnego nastroju. Oparty na Popołudniu fauna Stéphane’a Mallarmégo i skomponowany w 1894 roku poemat symfoniczny to doskonała manifestacja założeń estetyki impresjonistycznej. Sam kompozytor ujął dzieło w formę Preludium, sugerując tym samym, że nie zależy mu na muzycznym przedstawieniu dramatycznej akcji, lecz na wprowadzeniu słuchacza w jej nastrój i wykreowaniu konkretnego klimatu. Zgodnie z jego zamierzeniami delikatne barwy orkiestrowe i subtelnie cieniowana dynamika odmalowują atmosferę dusznego, sennego popołudnia. W słońcu odpoczywa bożek Faun wsłuchujący się w dźwięki fletu: to zaklęta w trzcinę nimfa Syrinx śpiewa mu swą skargę. Dziełu dalekie są patos, uczuciowość, egzaltowana refleksyjność.

W podobnym nurcie pisał Karol Szymanowski w środkowym okresie swojej twórczości. Jego I Koncert skrzypcowy otworzył nowy rozdział w historii koncertów instrumentalnych. Od wielkich kompozycji romantycznych (Sibeliusa, Czajkowskiego czy Brahmsa) różni go właściwie wszystko: forma dzieła jest jednoczęściowa, ale składająca się z pięciu ogniw, a wirtuozeria wykonawcza zaprezentowana w zupełnie nowym ujęciu.

Jeśli mowa o przekraczaniu granic, to nie sposób pominąć twórcy, który wyznaczaniem nowych ścieżek wprowadził historię muzyki w kolejną epokę. Ludwig van Beethoven żyjąc w rewolucyjnych czasach, sam dokonał rewolucji w muzyce. Odmienił jej charakter i nadał kształty przyszłości. Każda pisana przez niego symfonia zdawała się zgłębiać odmienny aspekt jego kompozytorskiego geniuszu. W przypadku VII Symfonii jest to taneczna rytmika i jej potężna, formotwórcza rola. Mając już poważne problemy ze słuchem, Ludwig osobiście poprowadził premierę tego dzieła; publicznością byli zaś żołnierze z Austrii i Bawarii, poszkodowani podczas wojen napoleońskich. W czterech częściach symfonii odnaleźć można całą paletę środków wyrazowych: od marzycielskiego wstępu i głównego skocznego tematu z kontrastującymi kontrapunktami, przez powagę i siłę części II (łagodzoną w środkowym ogniwie kojącą linią melodyczną) oraz żywe i beztroskie scherzo w części III, a skończywszy na burzliwym i roztańczonym finale. To wszystko uczyniło z Siódmej muzykę prawdziwie nieśmiertelną.

Jakub Jakowicz – skrzypce

Koncertuje od 11 roku życia. Grał ze wszystkimi czołowymi polskimi orkiestrami. W 1998 r., na zaproszenie Krzysztofa Pendereckiego, wystąpił na festiwalu imienia kompozytora w Krakowie, prezentując Capriccio per violino e orchestra pod batutą Jerzego Maksymiuka. W 2001 r. Skrzypek zadebiutował z Filharmonikami Monachijskimi pod dyrekcją Pinchasa Steinberga, wykonując I Koncert skrzypcowy Karola Szymanowskiego. Od tego czasu występował jako solista z wieloma renomowanymi orkiestrami, m.in. z Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie, Orchestra del Maggio Musicale we Florencji, Filharmonią Czeską w Pradze, Orchestra di Santa Cecilia w Rzymie, Filharmonią Drezdeńską, Orchestre de la Suisse Romande w Genewie, Orquesta Nacional w Madrycie, Royal Stockholm Philharmonic, Orquestra Sinfônica do Estado de São Paulo i Concerto Köln. Współpracował z takimi dyrygentami, jak Pinchas Steinberg, Jerzy Semkow, Antoni Wit, Jerzy Maksymiuk, Jacek Kaspszyk, Kazimierz Kord, Jan Krenz, Yan Pascal Tortelier, Eiji Oue, Marek Pijarowski, Krzysztof Penderecki, Agnieszka Duczmal, Michail Jurowski, Marc Minkowski.

W latach 2009 oraz 2011 na zaproszenie Antoniego Wita artysta brał udział jako solista w tournées koncertowych Orkiestry Filharmonii Narodowej w Wielkiej Brytanii.

Jako kameralista Jakub Jakowicz od lat tworzy duet skrzypcowy z ojcem, Krzysztofem. Z pianistą Bartoszem Bednarczykiem – wspólnie nagrali płyty Subito (Polskie Radio), Beethoven Violin Sonatas (Subito Records), krążek z Partitą Witolda Lutosławskiego (CD Accord) oraz płytę z muzyką kameralną Franza Schuberta (Polskie Radio). Artysta występował ponadto z takimi muzykami, jak Heinz Holliger, Paavali Jumppanen, Jose Gallardo, Garrick Ohlsson, Paul Gulda, Jan Krzysztof Broja, Michel Lethiec, Elina Vähäla, Anna Maria Staśkiewicz,  Ruth Killius, Katarzyna Budnik, Avri Levitan, Tomoko Akasaka, Chris Moore, Ursula Smith, Daniel Müller-Schott, Andrzej Bauer, Alexander Gebert, Rafał Kwiatkowski, Marcin Zdunik, Zvi Plesser, Timmo-Veikko Valve.

Jest również związany z dwoma kwartetami smyczkowymi: w latach 2008–2014 był prymariuszem Lutosławski Quartet, z którym dokonał m.in. nagrania kompletu kwartetów smyczkowych Grażyny Bacewicz dla wytwórni Naxos. Od 2006 r. jest członkiem Zehetmair Quartet, zespołu stworzonego przez austriackiego skrzypka i dyrygenta Thomasa Zehetmaira. Płyta zespołu (ECM) z utworami Béli Bartóka i Paula Hindemitha otrzymała nagrodę Diapason d’Or de l’Année 2007. Jakub Jakowicz w Zehetmair Quartet występował m.in. w Filharmonii Berlińskiej, Wigmore Hall w Londynie, Suntory Hall w Tokio, Gulbenkian Center w Lizbonie, Konzerthaus w Wiedniu, Zankel Hall i Y Hall w Nowym Jorku, a także na słynnych festiwalach muzycznych, m.in. w Schleswig-Holstein, Salzburgu, Lucernie, Aldeburgh czy Edynburgu. W 2014 r. Zespół otrzymał prestiżową Nagrodę im. Paula Hindemitha Miasta Hanau. Na najnowszym CD zespołu, które ukaże się w 2023 roku znajdą się kwartety J. Brahmsa.

Jakub Jakowicz jest laureatem nagrody Paszport Polityki za rok 2003. W 2007 r. Otrzymał nagrodę Orfeusz podczas Festiwalu Warszawska Jesień, zaś w roku 2018, w uznaniu za wybitny wkład w upowszechnienie muzyki Witolda Lutosławskiego, został uhonorowany Medalem 100-lecia urodzin kompozytora, przyznawanym przez Towarzystwa im. Witolda Lutosławskiego. Jest również dwukrotnym laureatem nagrody Fryderyk przyznawanej za najważniejsze osiągnięcia na polskim rynku fonografii. Kolejne nagrania skrzypka zawierać będą nagrane z pianistą Paavalim Jumppanenem i Lutosławski Quartet dzieła E. Chausson’a oraz recital z  dwudziestowieczną muzyką polską z pianistą Łukaszem Chrzęszczykiem.

Artysta nosi tytuł doktora sztuk muzycznych. Uczy gry skrzypcowej na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Gra na instrumencie Braci Gand (Paryż, 1859), dzięki uprzejmości Fondation Jerzy Semkow.

Ankieta:

Moje ulubione miejsce na ziemi to
Mój dom.

Gdybym nie był muzykiem, pewnie byłbym
Nauczycielem.

Za największy sukces artystyczny uważam
Jest jeszcze przede mną.

Człowiek, którego podziwiam
Gary Oldman.

Lubię czytać
Książki.

Kompozycja, która jest dla mnie szczególnie ważna
Ostatnie kwartety L. van Beethovena.

Jakub Montewka – dyrygent

Kompozytor i dyrygent. Urodził się w 1997 r. w Warszawie. Absolwent Royal Academy of Music w Londynie (Diploma of Higher Education) w klasie kompozycji prof. Simona Bainbridge’a i Rubensa Askenara (2016-2018) oraz Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie kompozycji prof. Marcina Błażewicza (2018-2020). Studiował dyrygenturę symfoniczno-operową na UMFC w klasach prof. Moniki Wolińskiej i prof. Szymona Kawalli (2018-2020). Uczestniczył w warsztatach kompozycji i dyrygentury, prowadzonych przez m.in. Magnusa Lindberga, Olivera Knussena, Carlo Montanaro i Massimiliano Caldiego. Obecnie kontynuuje studia dyrygenckie pod kierunkiem prof. Pawła Przytockiego w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie.

W 2019 roku zadyrygował utwór Marcina Jachima w debiutowym nagraniu Chopin University Modern Ensemble, nominowanym do nagrody Fryderyk 2021. Dyrygował m.in. Orkiestrą Symfoniczną Akademii Muzycznej im. K. Pendereckiego w Krakowie, Orkiestrą Polskiego Radia w Warszawie, Orkiestrą Akademii Beethovenovskiej, Orkiestrą Opery i Filharmonii Podlaskiej oraz Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Łódzkiej im. A. Rubinsteina. Od 2021 r. prowadzi orkiestrę flow orchestra (dawniej Concentus Viridis).

Jakub Montewka jest finalistą konkursu kompozytorskiego Bartók World Competition 2020 w Budapeszcie, finalistą VII Ogólnopolskiego Konkursu Młodych Dyrygentów im. W. Lutosławskiego a także laureatem I nagrody i nagrody wykonawców Ogólnopolskiego Konkursu Kompozytorskiego Uczniowskie Forum Muzyczne w Warszawie (2013) oraz I nagrody w I grupie wiekowej II Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego Patri Patriae w Katowicach (2014). Jego utwory były wykonywane m.in. w Londynie, Warszawie i Katowicach.

W sezonie artystycznym 2022/2023 pełnił funkcję dyrygenta-asystenta w Filharmonii Opolskiej.

Ankieta:

Moje ulubione miejsce na ziemi to
Ex aequo: Paryż – i Beskid Sądecki.

Gdybym nie był muzykiem, pewnie byłbym
Architektem.

Za największy sukces artystyczny uważam
Skomponowanie dwóch kwartetów smyczkowych: Insomnia oraz Solitaire, dostrzeżonych na Bartók World Competition 2020 w Budapeszcie.

Człowiek, którego podziwiam
Antoni Gaudí.

Lubię czytać
Dickensa, Saint-Exupery’ego, Rogera Scrutona, do tego uwielbiam eksplorować świat poezji od Horacego po Herberta. Koniecznie w oryginale.

Kompozycja, która jest dla mnie szczególnie ważna
IV Symfonia Witolda Lutosławskiego.